monumenta.ch > Seneca > 279 > 654 > 457
   

Seneca, Hercules Furens, v. 457

1 Amph: E matris utero fulmine eiectus puer
mox fulminanti proximus patri stetit.
2 quid? qui gubernat astra, qui nubes quatit,
non latuit infans rupis Idaeae specu?
sollicita tanti pretia natales habent
semperque magno constitit nasci deum.
3 Lyc: Quemcumque miserum videris, hominem scias.
4 Amph: Quemcumque fortem videris, miserum neges.
5 Lyc: Fortem vocemus cuius ex umeris leo,
donum puellae factus, et clava excidit
fulsitque pictum veste Sidonia latus?
fortem vocemus cuius horrentes comae
maduere nardo, laude qui notas manus
ad non virilem tympani movit sonum,
mitra ferocem barbara frontem premens?
Amph: Non erubescit Bacchus effusos tener
sparsisse crines nec manu molli levem
vibrare thyrsum, cum parum forti gradu
auro decorum syrma barbaricum trahit:
post multa virtus opera laxari solet.
6 Lyc: Hoc Euryti fatetur eversi domus
pecorumque ritu virginum oppressi greges:
hoc nulla Iuno, nullus Eurystheus iubet:
ipsius haec sunt opera.
7 Amph:Non nosti omnia:
ipsius opus est caestibus fractus suis
Eryx et Eryci iunctus Antaeus Libys,
et qui hospitali caede manantes foci
bibere iustum sanguinem Busiridis;
ipsius opus est vulneri et ferro iuvius
mortem coactus integer Cycnus pati
nec unus una Geryon victus manu.
8 eris inter istos - qui tamen nullo stupro
laesere thalamos,
Lyc:Quod Iovi hoc regi licet:
Iovi dedisti coniugem, regi dabis;
et te magistro non novum hoc discet nurus,
etiam viro probante meliorem sequi.
9 sin copulari pertinax taedis negat,
vel ex coacta nobilem partum feram.
10 Meg: Vmbrae Creontis et penates Labdaci
et nuptiales impii Oedipodae faces,
nunc solita nostro fata coniugio date.
11 nunc, nunc, cruentae regis Aegypti nurus,
adeste multo sanguine infectae manus.
12 dest una numero Danais: explebo nefas.
13 Lyc: Coniugia quoniam pervicax nostra abnuis
regemque terres, sceptra quid possint scies.
14 complectere aras: nullus eripiet deus
te mihi, nec orbe si remolito queat
ad supera victor numina Alcides vehi.
15 congerite silvas: templa supplicibus suis
iniecta fiagrent, coniugem et totum gregem
consumat unus igne subiecto rogus.
16 Amph: Hoc munus a te genitor Alcidae peto,
rogare quod me deceat, ut primus cadam.
17 Lyc: Qui morte cunctos luere supplicium iubet
nescit tyrannus esse: diversa inroga;
miserum veta perire, felicem iube.
18 ego, dum cremandis trabibus accrescit rogus,
sacro regentem maria votivo colam.
Seneca HOME

bav1671.24 bis955.21 bnf8055.197 bnf8260.8

© 2006 - 2026 Monumenta Informatik