| 1 | Meg: Emerge, coniunx, atque dispulsas manu abrumpe tenebras; nulla si retro via iterque clusum est, orbe diducto redi et quicquid atra nocte possessum latet emitte tecum, dirutis qualis iugis praeceps citato flumini quaerens iter quondam stetisti, scissa cum vasto impetu patuere Tempe; pectore impulsus tuo huc mons et illuc cessit et rupto aggere nova cucurrit Thessalus torrens via: talis, parentes liberos patriam petens, erumpe rerum terminos tecum efferens, et quicquid avida tot per annorum gradus abscondit aetas redde et oblitos sui lucisque pavidos ante te populos age. |
| 2 | indigna te sunt spolia, si tantum refers quantum imperatum est. |
| 3 | magna sed nimium loquor ignara nostrae sortis, unde illum mihi quo te tuamque dexteram amplectar diem reditusque lentos nec mei memores querar? tibi, o deorum ductor, indomiti ferent centena tauri colla; tibi, frugum potens, secreta reddam sacra: tibi muta fide longas Eleusin tacita iactabit faces, tum restitutas fratribus rebor meis animas et ipsum regna moderantem sua florere patrem, si qua te maior tenet clausum potestas, sequimur: aut omnes tuo defende reditu sospes aut omnes trahe. |
| 4 | trahes nec ullus eriget fractos deus. |
| 5 | Amph: O socia nostri sanguinis, casta fide servans torum natosque magnanimi Herculis, meliora mente concipe atque animum excita. |
| 6 | aderit profecto, qualis ex omni solet labore, maior. |
| 7 | Meg:Quod nimis miseri volunt hoc facile credunt, Amph:Immo quod metuunt nimis numquam moveri posse nec tolli putant: prona est timori semper in peius fides. |
| 8 | Meg: Demersus ac defossus et toto insuper oppressus orbe quam viam ad superos habet? Amph: Quam tunc habebat, cum per arentem plagam et fiuctuantes more turbati maris adit harenas bisque discedens fretum et bis recurrens, cumque deserta rate deprensus haesit Syrtium brevibus vadis et puppe fixa maria superavit pedes. |
| 9 | Meg: Iniqua raro maximis virtutibus fortuna parcit; nemo se tuto diu periculis offerre tam crebris potest: quem saepe transit casus, aliquando invenit. |
| 10 | Sed ecce saevus ac minas vultu gerens et qualis animo est, talis incessu venit aliena dextra sceptra concutiens Lycus. |