| 1 | Amphitryon Megara Lycus: O magne Olympi rector et mundi arbiter, iam statue tandem gravibus aerumnis modum finemque cladi. |
| 2 | nulla lux umquam mihi secura fulsit: finis alterius mali gradus est futuri, protinus reduci novus paratur hostis; antequam laetam domum contingat, aliud iussus ad bellum meat; nec ulla requies tempus aut ullum vacat, nisi dum iubetur. |
| 3 | sequitur a primo statim infesta Iuno: numquid immunis fuit infantis aetas? monstra superavit prius quam nosse posset, gemina cristati caput angues ferebant ora, quos contra obvius reptabat infans igneos serpentium oculos remisso lumine ac placido intuens; artos serenis vultibus nodos tulit, et tumida tenera guttura elidens manu prolusit hydrae. |
| 4 | Maenali pernix fera, multo decorum praeferens auro caput, deprensa cursu; maximus Nemeae timor pressus lacertis gemuit Herculeis leo. |
| 5 | quid stabula memorem dira Bistonii gregis suisque regem pabulum armentis datum, solitumque densis hispidum Erymanthi iugis Arcadia quatere nemora Maenalium suem, taurumque centum non levem populis metum? inter remotos gentis Hesperiae greges pastor triformis litoris Tartesii peremptus, acta est praeda ab occasu ultimo; notum Cithaeron pavit Oceano pecus. |
| 6 | penetrare iussus solis aestivi plagas et adusta medius regna quae torret dies utrimque montes solvit ac rupto obice latam ruenti fecit Oceano viam. |
| 7 | post haec adortus nemoris opulenti domos aurifera vigilis spolia serpentis tulit; quid? saeva Lernae monstra, numerosum malum, non igne demum vicit et docuit mori, solitasque pinnis condere obductis diem petit ab ipsis nubibus Stymphalidas? non vicit illum caelibis semper tori regina gentis vidua Thermodontiae, nec ad omne clarum facinus audaces manus stabuli fugavit turpis Augei labor. |
| 8 | Quid ista prosunt? orbe defenso caret, sensere terrae pacis auctorem suae abesse tristes: prosperum ac felix scelus virtus vocatur; sontibus parent boni. |
| 9 | ius est in armis, opprimit leges timor, ante ora vidi nostra truculenta manu gnatos paterni cadere regni vindices ipsumque, Cadini nobilis stirpem ultimam, occidere, vidi regium capitis decus cum capite raptum, quis satis Thebas fleat? ferax deorum terra, quem dominum tremis? e cuius arvis eque fecundo sinu stricto iuventus orta cum ferro stetit cuiusque muros natus Amphion Iove struxit canoro saxa modulatu trahens, in cuius urbem non semel divum parens caelo relicto venit, haec quae caelites recepit et quae fecit et (fas sit loqui) fortasse faciet, sordido premitur iugo. |
| 10 | Cadmca proles atque Ophionium genus, quo reccidistis? tremitis ignavum exulem, suis carentem finibus, nostris gravem. |
| 11 | qui scelera terra quique persequitur mari ac saeva iusta sceptra confringit manu nunc servit absens fertque quae fieri vetat, tenetque Thebas exul Herculeas Lycus, sed non tenebit, aderit et poenas petet subitusque ad astra emerget; inveniet viam aut faciet, adsis sospes et remees precor tandemque venias victor ad victam domum. |