| 1 | Iuno: Soror Tonantis (hoc enim solum mihi nomen relictum est) semper alienum Iovem ac templa summi vidua deserui aetheris locumque caelo pulsa paelicibus dedi; tellus colenda est: paelices caelum tenent, hinc Arctos alta parte glacialis poli sublime classes sidus Argolicas agit; hinc, qua tepenti vere labatur dies, Tyriae per undas vector Europae nitet; illinc timendum ratibus ac ponto gregem passim vagantes exerunt Atlantides. |
| 2 | ferro minax hinc terret Orion deos suasque Perseus aureus stellas habet; hinc clara gemini signa Tyndaridae micant quibusque natis mobilis tellus stetit. |
| 3 | nec ipse tantum Bacchus aut Bacchi parens adiere superos: ne qua pars probro vacet, mundus puellae serta Gnosiacae gerit, sed vetera sero querimur una me dira ac fera Thebana tellus nuribus a! sparsa impiis quotiens novercam fecit! escendat licet meumque victrix teneat Alcmene locum, pariterque natus astra promissa occupet, in cuius ortus mundus impendit diem tardusque Eoo Phoebus effulsit mari retinere mersum iussus Oceano iubar. |
| 4 | non sic abibunt odia; vivaces aget violentus iras animus et saevus dolor aeterna bella pace sublata geret. |
| 5 | Quae bella? quicquid horridum tellus creat inimica, quicquid pontus aut aer tulit terribile dirum pestilens atrox ferum, fractum atque domitum est. |
| 6 | superat et crescit malis iraque nostra fruitur; in laudes suas mea vertit odia: dum nimis saeva impero, patrem probavi, gloriae feci locum, qua Sol reducens quaque deponens diem binos propinqua tinguit Aethiopas face, indomita virtus colitur et toto deus narratur orbe. |
| 7 | monstra iam desunt mihi minorque labor est Herculi iussa exequi, quam mihi iubere: laetus imperia excipit, quae fera tyranni iura violenta queant nocere iuveni? nempe pro telis gerit quae timuit et quae fudit: armatus venit leone et hydra, nec satis terrae patent: effregit ecce limen inferni Iovis et opima victi regis ad superos refert, parum est reverti, foedus umbrarum perit: vidi ipsa, vidi nocte discussa inferum et Dite domito spolia iactantem patri fraterna, cur non Tinctum et oppressum trahit ipsum catenis paria sortitum Iovi Ereboque capto potitur et retegit Styga? patefacta ab imis manibus retro via est et sacra dirae mortis in aperto iacent. |
| 8 | at ille, rupto carcere umbrarum ferox, de me triumphat et superbifica manu atrum per urbes ducit Argolicas canem. |
| 9 | viso labantem Cerbero vidi diem pavidumque Solem; me quoque invasit tremor, et terna monstri colla devicti intuens timui imperasse. |
| 10 | levia sed nimium queror; caelo timendum est, regna ne summa occupet qui vicit ima: sceptra praeripiet patri. |
| 11 | nec in astra lenta veniet ut Bacchus via: iter ruina quaeret et vacuo volet regnare mundo, robore experto tumet, et posse caelum viribus vinci suis didicit ferendo; subdidit mundo caput nec flexit umeros molis immensae labor meliusque collo sedit Herculeo polus. |
| 12 | immota cervix sidera et caelum tulit et me prementem: quaerit ad superos viam. |
| 13 | Perge ira, perge et magna meditantem opprime, congredere, manibus ipsa dilacera tuis: quid tanta mandas odia? discedant ferae, ipse imperando fessus Eurystheus vacet. |
| 14 | Titanas ausos rumpere imperium Iovis emitte, Siculi verticis laxa specum, tellus gigante Doris excusso tremens supposita monstri colla terrifici levet - [sublimis alias Luna concipiat feras] sed vicit ista. |
| 15 | quaeris Alcidae parem? nemo est nisi ipse: bella iam secum gerat. |
| 16 | adsint ab imo Tartari fundo excitae Eumenides, ignem flammeae spargant comae, viperea saevae verbera incutiant manus, i nunc, superbe, caelitum sedes pete, humana temne. |
| 17 | iam Styga et manes ferox fugisse credis? hic tibi ostendam inferos, revocabo in alta conditam caligine, ultra nocentum exilia, discordem deam quam munit ingens montis oppositi specus; educam et imo Ditis e regno extraham quicquid relictum est: veniet invisum Scelus suumque lambens sanguinem Impietas ferox Errorque et in se semper armatus Furor - hoc hoc ministro noster utatur dolor. |
| 18 | Incipite, famulae Ditis, ardentem citae concutite pinum et agmen horrendum anguibus Megaera ducat atque luctifica manu vastam rogo flagrante corripiat trabem, hoc agite, poenas petite vitiatae Stygis. |
| 19 | concutite pectus, acrior mentem excoquat quam qui caminis ignis Aetnaeis furit: ut possit animo captus Alcides agi, magno furore percitus, vobis prius insaniendum est. |
| 20 | Iuno, cur nondum furis? me me, sorores, mente deiectam mea versate primam, facere si quicquam apparo dignum noverca; vota mutentur mea: natos reversus videat incolumes precor manuque fortis redeat, inveni diem, invisa quo nos Herculis virtus iuvet. |
| 21 | me vicit: et se vincat et cupiat mori ab inferis reversus, hic prosit mihi Iove esse genitum, stabo at, ut certo exeant emissa nervo tela, librabo manu, regam furentis arma, pugnanti Herculi tandem favebo - scelere perfecto licet admittat illas genitor in caelum manus. |
| 22 | Movenda iam sunt bella: clarescit dies ortuque Titan lucidus croceo subit. |