Seneca, Agamemnon, 2, Scaena II. Aegisthus Clytaemnestra Nutrix
| 1 | Aeg. Quod tempus animo semper ac mente horrui |
| 2 | adest profecto, rebus extremum meis. |
| 3 | quid terga vertis, anime? quid primo impetu |
| 4 | deponis arma? crede perniciem tibi |
| 5 | et dira saevos fata moliri deos: |
| 6 | oppone cunctis vile suppliciis caput, |
| 7 | ferrumque et ignes pectore adverso excipe, |
| 8 | Aegisthe: non est poena sic nato mori. |
| 9 | Tu nos pericli socia, tu, Leda sata, |
| 10 | comitare tantum: sanguinem reddet tibi |
| 11 | ignavus iste ductor ac fortis pater. |
| 12 | sed quid trementis circuit pallor genas |
| 13 | iacensque vultu languido optutus stupet? |
| 14 | Clyt. Amor iugalis vincit ac flectit retro, |
| 15 | referimur illuc, unde non decuit prius |
| 16 | abire; sed nunc casta repetatur fides, |
| 17 | nam sera numquam est ad bonos mores via: |
| 18 | quem paenitet peccasse paene est innocens. |
| 19 | Aeg. Quo raperis amens? credis aut speras tibi |
| 20 | Agamemnonis fidele coniugium? ut nihil |
| 21 | subesset animo quod graves faceret metus, |
| 22 | tamen superba et impotens flatu nimis |
| 23 | Fortuna magno spiritus tumidos daret. |
| 24 | gravis ille sociis stante adhuc Troia fuit: |
| 25 | quid rere ad animum suapte natura trucem |
| 26 | Troiam addidisse? rex Mycenarum fuit, |
| 27 | veniet tyrannus: prospera animos efferunt. |
| 28 | Effusa circa paelicum quanto venit |
| 29 | turba apparatu! sola sed turba eminet |
| 30 | tenetque regem famula veridici dei. |
| 31 | feresne thalami victa consortem tui? |
| 32 | at illa nolet. ultimum est nuptae malum |
| 33 | palam maritam possidens paelex domum. |
| 34 | nec regna socium ferre nec taedae sciunt. |
| 35 | Clyt. Aegisthe, quid me rursus in praeceps agis |
| 36 | iramque flammis iam residentem incitas? |
| 37 | permisit aliquid victor in captam sibi: |
| 38 | nec coniugem hoc respicere nec dominam decet. |
| 39 | lex alia solio est, alia privato in toro. |
| 40 | quid, quod severas ferre me leges viro |
| 41 | non patitur animus turpis admissi memor? |
| 42 | Det ille veniam facile cui venia est opus. |
| 43 | Aeg. Ita est? pacisci mutuam veniam licet? |
| 44 | ignota tibi sunt iura regnorum aut nova? |
| 45 | nobis maligni iudices, aequi sibi, |
| 46 | id esse regni maximum pignus putant, |
| 47 | si quidquid aliis non licet solis licet. |
| 48 | Clyt. Ignovit Helenae: iuncta Menelao redit |
| 49 | quae Europam et Asiam paribus afflixit malis. |
| 50 | Aeg. Sed nulla Atriden Venere furtiva abstulit |
| 51 | nec cepit animum coniugi obstrictum suae. |
| 52 | iam crimen ille quaerit et causas parat. |
| 53 | nil esse crede turpe commissum tibi: |
| 54 | quid honesta prodest vita, flagitio vacans? |
| 55 | ubi dominus odit, fit nocens, non quaeritur. |
| 56 | Spartenne repetes spreta et Eurotan tuum |
| 57 | patriasque sedes profuga? non dant exitum |
| 58 | repudia regum: spe metus falsa levas. |
| 59 | Clyt. Delicta novit nemo nisi fidus mea. |
| 60 | Aeg. Non intrat umquam regium limen fides. |
| 61 | Clyt. Opibus merebor, ut fidem pretio obligem. |
| 62 | Aeg. Pretio parata vincitur pretio fides. |
| 63 | Clyt. Surgit residuus pristinae mentis pudor; |
| 64 | quid obstrepis? quid voce blandiloqua mala |
| 65 | consilia dictas? scilicet nubam tibi, |
| 66 | regum relicto rege, generosa exuli? |
| 67 | Aeg. Et cur Atrida videor inferior tibi, |
| 68 | gnatus Thyestae? |
| 69 | Clyt. Si parum est, adde et nepos. |
| 70 | Aeg. Auctore Phoebo gignor; haud generis pudet. |
| 71 | Clyt. Phoebum nefandae stirpis auctorem vocas, |
| 72 | quem nocte subita frena revocantem sua |
| 73 | caelo expulistis? quid deos probro addimus? |
| 74 | subripere doctus fraude geniales toros, |
| 75 | quem Venere tantum scimus inlicita virum, |
| 76 | facesse propere ac dedecus nostrae domus |
| 77 | asporta ab oculis: haec vacat regi ac viro. |
| 78 | Aeg. Exilia mihi sunt haud nova; assuevi malis. |
| 79 | si tu imperas, regina, non tantum domo |
| 80 | Argisve cedo: nil moror iussu tuo |
| 81 | aperire ferro pectus aerumnis grave. |
| 82 | Clyt. Siquidem hoc cruenta Tyndaris fieri sinam. |
| 83 | quae iuncta peccat debet et culpae fidem. |
| 84 | secede mecum potius, ut rerum statum |
| 85 | dubium ac minacem iuncta consilia explicent. |