Seneca, Agamemnon, 1, Prologus. Thyestis umbra
| 1 | Opaca linquens Ditis inferni loca, |
| 2 | adsum profundo Tartari emissus specu, |
| 3 | incertus utras oderim sedes magis: |
| 4 | fugio Thyestes inferos, superos fugo. |
| 5 | En horret animus et pavor membra excutit: |
| 6 | video paternos, immo fraternos lares. |
| 7 | hoc est vetustum Pelopiae limen domus; |
| 8 | hinc auspicari regium capiti decus |
| 9 | mos est Pelasgis, hoc sedent alti toro |
| 10 | quibus superba sceptra gestantur manu, |
| 11 | locus hic habendae curiae -- hic epulis locus. |
| 12 | Libet reverti. nonne vel tristes lacus |
| 13 | incolere satius? nonne custodem Stygis |
| 14 | trigemina nigris colla iactantem iubis? |
| 15 | ubi ille celeri corpus evinctus rotae |
| 16 | in se refertur, ubi per adversum irritus |
| 17 | redeunte totiens luditur saxo labor, |
| 18 | ubi tondet ales avida fecundum iecur, |
| 19 | et inter undas fervida exustus siti |
| 20 | aquas fugaces ore decepto appetit |
| 21 | poenas daturus caelitum dapibus graves? |
| 22 | Sed ille nostrae pars quota est culpae senex? |
| 23 | reputemus omnes quos ob infandas manus |
| 24 | quaesitor urna Gnosius versat reos: |
| 25 | vincam Thyestes sceleribus cunctos meis. |
| 26 | a fratre vincar? liberis plenus tribus |
| 27 | in me sepultis? viscera exedi mea. |
| 28 | Nec hactenus Fortuna maculavit patrem, |
| 29 | sed maius aliud ausa commisso scelus |
| 30 | gnatae nefandos petere concubitus iubet. |
| 31 | non pavidus hausi dicta, sed cepi nefas. |
| 32 | ergo ut per omnis liberos irem parens, |
| 33 | coacta fatis gnata fert utero gravi |
| 34 | me patre dignum. versa natura est retro: |
| 35 | avo parentem, pro nefas, patri virum, |
| 36 | gnatis nepotes miscui -- nocti diem. |
| 37 | Sed sera tandem respicit fessos malis |
| 38 | post fata demum sortis incertae fides: |
| 39 | rex ille regum, ductor Agamemnon ducum, |
| 40 | cuius secutae mille vexillum rates |
| 41 | Iliaca velis maria texerunt suis, |
| 42 | post decima Phoebi lustra devicto Ilio |
| 43 | adest -- daturus coniugi iugulum suae. |
| 44 | Iam iam natabit sanguine alterno domus: |
| 45 | enses secures tela, divisum gravi |
| 46 | ictu bipennis regium video caput; |
| 47 | iam scelera prope sunt, iam dolus caedes cruor -- |
| 48 | parantur epulae. causa natalis tui, |
| 49 | Aegisthe, venit. quid pudor vultus gravat? |
| 50 | quid dextra dubio trepida consilio labat? |
| 51 | quid ipse temet consulis torques rogas, |
| 52 | an deceat hoc te? respice ad patrem: decet. |
| 53 | Sed cur repente noctis aestivae vices |
| 54 | hiberna longa spatia producunt mora, |
| 55 | aut quid cadentes detinet stellas polo? |
| 56 | Phoebum moramur. redde iam mundo diem. |