Salvianus Massiliensis, De gubernatione dei, 6, Caput V
| 1 | Christo ergo (o amentia monstruosa!), Christo circenses offerimus et mimos, Christo pro beneficiis suis theatrorum obscena reddimus, Christo ludicrorum turpissimorum hostias immolamus? Videlicet hoc nos pro nobis in carne natus Salvator noster edocuit. Hoc vel per se ipsum vel per apostolos praedicavit. Propter hoc humanae nativitatis verecundiam subiit, et contumeliosa terreni ortus principia suscepit. |
| 2 | Propter hoc in praesepio iacuit, cui servierunt angeli cum iaceret. Propter hoc involvi se pannorum crepundiis voluit, qui coelum regebat in pannis. Propter hoc in patibulo pependit, quem pendentem mundus expavit. Qui propter vos, inquit Apostolus, pauper factus est, cum dives esset, ut illius inopia vos honestaremini [II Cor. 8, 9]. Et cum in forma, inquit, Dei esset, humiliavit semetipsum usque ad mortem, mortem autem crucis [Philipp. 2, 6, 8]. Hoc nos videlicet Christus imbuit, cum pro nobis ista toleraret. |
| 3 | Praeclaram passioni eius vicissitudinem reddimus, qui cum morte ipsius redemptionem acceperimus, vitam ei turpissimam repensamus. Apparuit enim, inquit beatissimus Paulus, gratia Domini nostri Iesu Christi, erudiens nos, ut abnegantes impietatem et saecularia desideria, sobrie et pie et iuste vivamus in hoc saeculo, exspectantes beatam spem et adventum Domini gloriae magni Dei et Salvatoris nostri Iesu Christi: qui dedit semetipsum pro nobis, ut nos redimeret ab omni iniquitate, et mundaret sibi populum acceptabilem, sectatorem bonorum operum [Tit. 1, 11-14]. Ubi sunt qui haec faciant propter quae venisse Christum Apostolus dicit? Ubi sunt qui desideria saeculi fugiant, ubi qui vitam pie ac iuste agant, ubi qui sperare se spem beatam bonis operibus ostendant, et immaculatam vitam agentes, hoc ipso se perhibent regnum Dei exspectare quia merentur accipere? |
| 4 | Venit, inquit, Dominus Iesus Christus, ut mundaret sibi populum acceptabilem, sectatorem bonorum operum. Ubi est populus ille mundus, ubi populus acceptabilis, ubi populus boni operis, ubi populus sanctitatis? Christus, inquit Scriptura, pro nobis passus est, nobis exemplum relinquens ut sequamur vestigia eius [I Pet. 2, 21]. Videlicet vestigia Salvatoris sequimur in circis, vestigia Salvatoris sequimur in theatris. |
| 5 | Tale nobis scilicet Christus reliquit exemplum; quem flevisse legimus, risisse non legimus. Et hoc utrumque pro nobis: quia fletus compunctio est animae, risus corruptio disciplinae. Et ideo dicebat, Vae vobis qui ridetis, quoniam flebitis [Luc. 6, 25]. Et: Beati qui fletis, quoniam ridebitis (Ibid., 21). Nobis autem ridere et gaudere non sufficit, nisi cum peccato atque insania gaudeamus, nisi risus noster impuritatibus, nisi flagitiis misceatur. |