Prudentius, Peristephanon, VII. Hymnus in Honorem Quirini Martyris, Episcopi Ecclesiae Siscianae
| 1 | Insignem meriti virum, |
| 2 | quirinum placitum deo, |
| 3 | urbis moenia Sisciae |
| 4 | concessum sibi martyrem |
| 5 | conplexu patrio fovent. |
| 6 | Hic sub Galerio duce, |
| 7 | qui tunc lllyricos sinus |
| 8 | urgebat dicionibus, |
| 9 | fertur catholicam fidem |
| 10 | inlustrasse per exitum. |
| 11 | Non illum gladii rigor |
| 12 | non incendia, non ferae |
| 13 | crudeli interitu necant, |
| 14 | sed lymfis fluvialibus |
| 15 | gurges, dum rapit, abluit. |
| 16 | Nil refert, vitreo aequore |
| 17 | an de flumine sanguinis |
| 18 | tinguat passio martyrem, |
| 19 | aeque gloria provenit |
| 20 | fluctu quolibet uvida. |
| 21 | Summo pontis ab ardui |
| 22 | sanctae plebis episcopus |
| 23 | in praeceps fluvio datur |
| 24 | suspensum laqueo gerens |
| 25 | ingentis lapidem molae. |
| 26 | Deiectum placidissimo |
| 27 | amnis vertice suscipit |
| 28 | nec mergi patitur sibi |
| 29 | miris vasta natatibus |
| 30 | saxi pondera sustinens. |
| 31 | Spectant eminus e solo |
| 32 | doctorem pavidi greges; |
| 33 | nam Christi populus frequens |
| 34 | riparum sinuamina |
| 35 | stipato agmine saepserat. |
| 36 | Sed Quirinus, ut eminens |
| 37 | os circumtulit, heu, suos |
| 38 | exemplo trepidos videt; |
| 39 | nil ipse proprii memor |
| 40 | inter stagna periculi |
| 41 | confirmat pia pectora |
| 42 | verbis mitificis rogans, |
| 43 | ne quem talia terreant |
| 44 | neu constans titubet fides |
| 45 | aut poenam putet emori. |
| 46 | Dicentem fluitantibus |
| 47 | amnis terga vehunt vadis |
| 48 | nec substrata profunditas |
| 49 | saxoque et laqueo et viro |
| 50 | audet sponte dehiscere. |
| 51 | Sensit martyr episcopus |
| 52 | iam partam sibi praeripi |
| 53 | palmam mortis et exitus |
| 54 | ascensumque negarier |
| 55 | aeterni ad solium patris: |
| 56 | 'Hisu cunctipotens', ait, |
| 57 | 'haudquaquam tibi gloria |
| 58 | haee est insolita aut nova |
| 59 | calcare fremitum maris |
| 60 | prona et flumina sistere. |
| 61 | Scimus discipulum Petrum, |
| 62 | cum vestigia tingueret |
| 63 | mortali trepidus pede, |
| 64 | dextrae subsidio tuae |
| 65 | subiecisse salum solo; |
| 66 | Iordanem quoque novimus |
| 67 | tortis verticibus vagum, |
| 68 | dum fertur rapido impetu, |
| 69 | ad fontem refluis retro |
| 70 | confugisse meatibus. |
| 71 | Haec miracula sunt tuae |
| 72 | virtutis, domine, ut, modo |
| 73 | suspendar leve praenatans, |
| 74 | summo gurgite fluminis |
| 75 | cum collo scopulum traham. |
| 76 | Iam plenus titulus tui est |
| 77 | et vis prodita nominis, |
| 78 | quam gentilis hebet stupor: |
| 79 | absolvas, precor, optime, |
| 80 | huius numc animae moras. |
| 81 | Quid possis, probat amnicus. |
| 82 | qui vectat silicem, liquor. |
| 83 | hoc iam, quod superest, cedo, |
| 84 | quo nil est pretiosius, |
| 85 | pro re, Christe deus, mori!' |
| 86 | Orantem simul halitus |
| 87 | et vox deserit et calor, |
| 88 | scandit spiritus ardua, |
| 89 | fit pondus grave saxeum, |
| 90 | corpus suscipiunt aquae. |