Propertius, Elegiae, 4, XI
| 1 | desine, Paulle, meum lacrimis urgere sepulcrum: |
| 2 | panditur ad nullas ianua nigra preces; |
| 3 | cum semel infernas intrarunt funera leges, |
| 4 | non exorato stant adamante viae. |
| 5 | te licet orantem fuscae deus audiat aulae: |
| 6 | nempe tuas lacrimas litora surda bibent. |
| 7 | vota movent superos: ubi portitor aera recepit, |
| 8 | obserat herbosos lurida porta rogos. |
| 9 | sic maestae cecinere tubae, cum subdita nostrum |
| 10 | detraheret lecto fax inimica caput. |
| 11 | quid mihi coniugium Paulli, quid currus auorum |
| 12 | profuit aut famae pignora tanta meae? |
| 13 | non minus immitis habuit Cornelia Parcas: |
| 14 | et sum, quod digitis quinque legatur, onus. |
| 15 | damnatae noctes et vos, vada lenta, paludes, |
| 16 | et quaecumque meos implicat unda pedes, |
| 17 | immatura licet, tamen huc non noxia veni: |
| 18 | det Pater hic umbrae mollia iura meae. |
| 19 | aut si quis posita iudex sedet Aeacus urna, |
| 20 | in mea sortita vindicet ossa pila: |
| 21 | assideant fratres, iuxta et Minoida sellam |
| 22 | Eumenidum intento turba severa foro: |
| 23 | Sisyphe, mole vaces; taceant Ixionis orbes, |
| 24 | fallax Tantaleus corripiare liquor; |
| 25 | Cerberus et nullas hodie petat improbus umbras; |
| 26 | et iaceat tacita laxa catena sera. |
| 27 | ipsa loquor pro me: si fallo, poena sororum |
| 28 | infelix umeros urgeat urna meos. |
| 29 | si cui fama fuit per avita tropaea decori, |
| 30 | Afra Numantinos regna loquuntur avos: |
| 31 | altera maternos exaequat turba Libones, |
| 32 | et domus est titulis utraque fulta suis. |
| 33 | mox, ubi iam facibus cessit praetexta maritis, |
| 34 | vinxit et acceptas altera vitta comas, |
| 35 | iungor, Paulle, tuo sic discessura cubili: |
| 36 | in lapide hoc uni nupta fuisse legar. |
| 37 | testor maiorum cineres tibi, Roma, colendos, |
| 38 | sub quorum titulis, Africa, tunsa iaces, |
| 39 | et Persen proavo stimulantem pectus Achille, |
| 40 | quique tuas proavo fregit Achille domos, |
| 41 | me neque censurae legem mollisse nec ulla |
| 42 | labe mea vestros erubuisse focos. |
| 43 | non fuit exuuiis tantis Cornelia damnum: |
| 44 | quin et erat magnae pars imitanda domus. |
| 45 | nec mea mutata est aetas, sine crimine tota est: |
| 46 | viximus insignes inter utramque facem. |
| 47 | mi natura dedit leges a sanguine ductas, |
| 48 | nec possis melior iudicis esse metu. |
| 49 | quaelibet austeras de me ferat urna tabellas: |
| 50 | turpior assessu non erit ulla meo, |
| 51 | vel tu, quae tardam mouisti fune Cybeben, |
| 52 | Claudia, turritae rara ministra deae, |
| 53 | vel cuius rasos cum Vesta reposceret ignis, |
| 54 | exhibuit vivos carbasus alba focos. |
| 55 | nec te, dulce caput, mater Scribonia, laesi: |
| 56 | in me mutatum quid nisi fata velis? |
| 57 | maternis laudor lacrimis urbisque querelis, |
| 58 | defensa et gemitu Caesaris ossa mea. |
| 59 | ille sua nata dignam vixisse sororem |
| 60 | increpat, et lacrimas vidimus ire deo. |
| 61 | et tamen emerui generosos vestis honores |
| 62 | nec mea de sterili facta rapina domo. |
| 63 | tu, Lepide, et tu, Paulle, meum post fata levamen: |
| 64 | condita sunt vestro lumina nostra sinu. |
| 65 | vidimus et fratrem sellam geminasse curulem, |
| 66 | consule quo, festo tempore, rapta soror. |
| 67 | filia, tu specimen censurae nata paternae, |
| 68 | fac teneas unum nos imitata virum. |
| 69 | et serie fulcite genus: mihi cumba volenti |
| 70 | solvitur aucturis tot mea facta meis. |
| 71 | haec est feminei merces extrema triumphi, |
| 72 | laudat ubi emeritum libera fama rogum. |
| 73 | nunc tibi commendo communia pignora natos: |
| 74 | haec cura et cineri spirat inusta meo. |
| 75 | fungere maternis vicibus, pater: illa meorum |
| 76 | omnis erit collo turba ferenda tuo. |
| 77 | oscula cum dederis tua flentibus, adice matris: |
| 78 | tota domus coepit nunc onus esse tuum. |
| 79 | et si quid doliturus eris, sine testibus illis! |
| 80 | cum venient, siccis oscula falle genis! |
| 81 | sat tibi sint noctes, quas de me, Paulle, fatiges, |
| 82 | somniaque in faciem credita saepe meam: |
| 83 | atque ubi secreto nostra ad simulacra loqueris, |
| 84 | ut responsurae singula verba iace. |
| 85 | seu tamen adversum mutarit ianua lectum, |
| 86 | sederit et nostro cauta noverca toro, |
| 87 | coniugium, pueri, laudate et ferte paternum: |
| 88 | capta dabit vestris moribus illa manus; |
| 89 | nec matrem laudate nimis: collata priori |
| 90 | vertet in offensas libera verba suas. |
| 91 | seu memor ille mea contentus manserit umbra |
| 92 | et tanti cineres duxerit esse meos, |
| 93 | discite venturam iam nunc sentire senectam, |
| 94 | caelibis ad curas nec vacet ulla via. |
| 95 | quod mihi detractum est, vestros accedat ad annos: |
| 96 | prole mea Paullum sic iuvet esse senem. |
| 97 | et bene habet: numquam mater lugubria sumpsi; |
| 98 | venit in exsequias tota caterva meas. |
| 99 | causa perorata est. flentes me surgite, testes, |
| 100 | dum pretium vitae grata rependit humus. |
| 101 | moribus et caelum patuit: sim digna merendo, |
| 102 | cuius honoratis ossa vehantur avis. |