Propertius, Elegiae, 4, X
| 1 | nunc Iovis incipiam causas aperire Feretri |
| 2 | armaque de ducibus trina recepta tribus. |
| 3 | magnum iter ascendo, sed dat mihi gloria vires: |
| 4 | non iuvat e facili lecta corona iugo. |
| 5 | imbuis exemplum primae tu, Romule, palmae |
| 6 | huius, et exuvio plenus ab hoste redis, |
| 7 | tempore quo portas Caeninum Acrona petentem |
| 8 | victor in eversum cuspide fundis equum. |
| 9 | Acron Herculeus Caenina ductor ab arce, |
| 10 | Roma, tuis quondam finibus horror erat. |
| 11 | hic spolia ex umeris ausus sperare Quirini |
| 12 | ipse dedit, sed non sanguine sicca suo. |
| 13 | hunc videt ante cavas librantem spicula turris |
| 14 | Romulus et votis occupat ante ratis: |
| 15 | "Iuppiter, haec hodie tibi victima corruet Acron." |
| 16 | voverat, et spolium corruit ille Iovi. |
| 17 | urbis virtutisque parens sic vincere suevit, |
| 18 | qui tulit a parco frigida castra lare. |
| 19 | idem eques et frenis, idem fuit aptus aratris, |
| 20 | et galea hirsuta compta lupina iuba. |
| 21 | picta neque inducto fulgebat parma pyropo: |
| 22 | praebebant caesi baltea lenta boves. |
| 23 | necdum ultra Tiberim belli sonus, ultima praeda |
| 24 | Nomentum et captae iugera terna Corae. |
| 25 | Cossus at insequitur Veientis caede Tolumni, |
| 26 | vincere cum Veios posse laboris erat; |
| 27 | heu Veii veteres! et vos tum regna fuistis, |
| 28 | et vestro posita est aurea sella foro: |
| 29 | nunc intra muros pastoris bucina lenti |
| 30 | cantat, et in vestris ossibus arva metunt. |
| 31 | forte super portae dux Veiens astitit arcem |
| 32 | colloquiumque sua fretus ab urbe dedit: |
| 33 | dumque aries murum cornu pulsabat aeno, |
| 34 | vinea qua ductum longa tegebat opus, |
| 35 | Cossus ait "forti melius concurrere campo." |
| 36 | nec mora fit, plano sistit uterque gradum. |
| 37 | di Latias iuuere manus, desecta Tolumni |
| 38 | cervix Romanos sanguine lavit equos. |
| 39 | Claudius a Rheno traiectos arcuit hostis, |
| 40 | Belgica cum vasti parma relata ducis |
| 41 | Virdomari. genus hic Rheno iactabat ab ipso, |
| 42 | mobilis e rectis fundere gaesa rotis. |
| 43 | illi ut virgatis iaculans it ab agmine bracis |
| 44 | torquis ab incisa decidit unca gula. |
| 45 | nunc spolia in templo tria condita: causa Feretri, |
| 46 | omine quod certo dux ferit ense ducem; |
| 47 | seu quia victa suis umeris haec arma ferebant, |
| 48 | hinc Feretri dicta est ara superba Iovis. |