Propertius, Elegiae, 4, VIII
| 1 | disce, quid Esquilias hac nocte fugarit aquosas, |
| 2 | cum vicina novis turba cucurrit agris. |
| 3 | Lanuuium annosi vetus est tutela draconis, |
| 4 | hic, ubi tam rarae non perit hora morae, |
| 5 | qua sacer abripitur caeco descensus hiatu, |
| 6 | qua penetrat (virgo, tale iter omne cave!) |
| 7 | ieiuni serpentis honos, cum pabula poscit |
| 8 | annua et ex ima sibila torquet humo. |
| 9 | talia demissae pallent ad sacra puellae, |
| 10 | cum temere anguino creditur ore manus. |
| 11 | ille sibi admotas a virgine corripit escas: |
| 12 | virginis in palmis ipsa canistra tremunt. |
| 13 | si fuerint castae, redeunt in colla parentum, |
| 14 | clamantque agricolae "fertilis annus erit." |
| 15 | huc mea detonsis avecta est Cynthia mannis: |
| 16 | causa fuit Iuno, sed mage causa Venus. |
| 17 | Appia, dic quaeso, quantum te teste triumphum |
| 18 | egerit effusis per tua saxa rotis! |
| 19 | [turpis in arcana sonuit cum rixa taberna; |
| 20 | si sine me, famae non sine labe meae.] |
| 21 | spectaclum ipsa sedens primo temone pependit, |
| 22 | ausa per impuros frena movere locos. |
| 23 | serica nam taceo vulsi carpenta nepotis |
| 24 | atque armillatos colla Molossa canis, |
| 25 | qui dabit immundae venalia fata saginae, |
| 26 | vincet ubi erasas barba pudenda genas. |
| 27 | cum fieret nostro totiens iniuria lecto, |
| 28 | mutato volui castra movere toro. |
| 29 | Phyllis Aventinae quaedam est vicina Dianae, |
| 30 | sobria grata parum: cum bibit, omne decet. |
| 31 | altera Tarpeios est inter Teia lucos, |
| 32 | candida, sed potae non satis unus erit. |
| 33 | his ego constitui noctem lenire vocatis, |
| 34 | et Venere ignota furta novare mea. |
| 35 | unus erat tribus in secreta lectulus herba. |
| 36 | quaeris concubitus? inter utramque fui. |
| 37 | Lygdamus ad cyathos, vitrique aestiva supellex |
| 38 | et Methymnaei Graeca saliva meri. |
| 39 | Nile, tuus tibicen erat, crotalistria phillis, |
| 40 | haec facilis spargi munda sine arte rosa, |
| 41 | nanus et ipse suos breviter concretus in artus |
| 42 | iactabat truncas ad cava buxa manus. |
| 43 | sed neque suppletis constabat flamma lucernis, |
| 44 | reccidit inque suos mensa supina pedes. |
| 45 | me quoque per talos Venerem quaerente secundos |
| 46 | semper damnosi subsiluere canes. |
| 47 | cantabant surdo, nudabant pectora caeco: |
| 48 | Lanuvii ad portas, ei mihi, solus eram; |
| 49 | cum subito rauci sonuerunt cardine postes, |
| 50 | et levia ad primos murmura facta Laris. |
| 51 | nec mora, cum totas resupinat Cynthia valvas, |
| 52 | non operosa comis, sed furibunda decens. |
| 53 | pocula mi digitos inter cecidere remissos, |
| 54 | palluerantque ipso labra soluta mero. |
| 55 | fulminat illa oculis et quantum femina saevit, |
| 56 | spectaclum capta nec minus urbe fuit. |
| 57 | Phyllidos iratos in vultum conicit unguis: |
| 58 | territa vicinas Teia clamat aquas. |
| 59 | lumina sopitos turbant elata Quiritis, |
| 60 | omnis et insana semita nocte sonat. |
| 61 | illas direptisque comis tunicisque solutis |
| 62 | excipit obscurae prima taberna viae. |
| 63 | Cynthia gaudet in exuuiis victrixque recurrit |
| 64 | et mea perversa sauciat ora manu, |
| 65 | imponitque notam collo morsuque cruentat, |
| 66 | praecipueque oculos, qui meruere, ferit. |
| 67 | atque ubi iam nostris lassauit bracchia plagis, |
| 68 | Lygdamus ad plutei fulcra sinistra latens |
| 69 | eruitur, geniumque meum protractus adorat. |
| 70 | Lygdame, nil potui: tecum ego captus eram. |
| 71 | supplicibus palmis tum demum ad foedera veni, |
| 72 | cum vix tangendos praebuit illa pedes, |
| 73 | atque ait "admissae si vis me ignoscere culpae, |
| 74 | accipe, quae nostrae formula legis erit. |
| 75 | tu neque Pompeia spatiabere cultus in umbra, |
| 76 | nec cum lasciuum sternet harena Forum. |
| 77 | colla cave inflectas ad summum obliqua theatrum, |
| 78 | aut lectica tuae se det aperta morae. |
| 79 | Lygdamus in primis, omnis mihi causa querelae, |
| 80 | veneat et pedibus vincula bina trahat." |
| 81 | indixit leges: respondi ego "legibus utar". |
| 82 | riserat imperio facta superba dato. |
| 83 | dein, quemcumque locum externae tetigere puellae, |
| 84 | suffiit, at pura limina tergit aqua, |
| 85 | imperat et totas iterum mutare lucernas, |
| 86 | terque meum tetigit sulpuris igne caput. |
| 87 | atque ita mutato per singula pallia lecto |
| 88 | respondi, et toto soluimus arma toro. |