Propertius, Elegiae, 3, XXII
| 1 | Frigida tam multos placuit tibi Cyzicus annos, |
| 2 | Tulle, Propontiaca qua fluit isthmos aqua, |
| 3 | Dindymis et sacra fabricata in vite Cybebe, |
| 4 | raptorisque tulit quae via Ditis equos? |
| 5 | si te forte iuvant Helles Athamantidos urbes, |
| 6 | nec desiderio, Tulle, movere meo, |
| 7 | si tibi olorigeri visendast ora Caystri, |
| 8 | et quae serpentis temperat unda vias; |
| 9 | tu licet aspicias caelum omne Atlanta gerentem, |
| 10 | sectaque Persea Phorcidos ora manu, |
| 11 | Geryonis stabula et luctantum in pulvere signa |
| 12 | Herculis Antaeique, Hesperidumque choros; |
| 13 | tuque tuo Colchum propellas remige Phasim, |
| 14 | Peliacaeque trabis totum iter ipse legas, |
| 15 | qua rudis Argoa natat inter saxa columba |
| 16 | in faciem prorae pinus adacta novae: |
| 17 | omnia Romanae cedent miracula terrae. |
| 18 | natura hic posuit, quidquid ubique fuit. |
| 19 | armis apta magis tellus quam commoda noxae: |
| 20 | Famam, Roma, tuae non pudet historiae. |
| 21 | nam quantum ferro tantum pietate potentes |
| 22 | stamus: victricis temperat ira manus. |
| 23 | hic, Anio Tiburne, fluis, Clitumnus ab Umbro |
| 24 | tramite, et aeternum Marcius umor opus, |
| 25 | Albanus lacus et foliis Nemorensis abundans, |
| 26 | potaque Pollucis nympha salubris equo. |
| 27 | at non squamoso labuntur ventre cerastae, |
| 28 | Itala portentis nec furit unda novis; |
| 29 | non hic Andromedae resonant pro matre catenae, |
| 30 | nec tremis Ausonias, Phoebe fugate, dapes, |
| 31 | nec cuiquam absentes arserunt in caput ignes |
| 32 | exitium nato matre movente suo; |
| 33 | Penthea non saevae venantur in arbore Bacchae, |
| 34 | nec solvit Danaas subdita cerva rates; |
| 35 | cornua nec valuit curvare in paelice Iuno |
| 36 | aut faciem turpi dedecorare bove; |
| 37 | arboreasque cruces Sinis, et non hospita Grais |
| 38 | saxa, et curtatas in fera fata trabes. |
| 39 | haec tibi, Tulle, parens, haec est pulcherrima sedes, |
| 40 | hic tibi pro digna gente petendus honos, |
| 41 | hic tibi ad eloquium cives, hic ampla nepotum |
| 42 | spes et venturae coniugis aptus amor. |