Propertius, Elegiae, 3, XIII
| 1 | Quaeritis, unde avidis nox sit pretiosa puellis, |
| 2 | et Venere exhaustae damna querantur opes. |
| 3 | certa quidem tantis causa et manifesta ruinis: |
| 4 | luxuriae nimium libera facta viast. |
| 5 | Inda cavis aurum mittit formica metallis, |
| 6 | et venit e Rubro concha Erycina salo, |
| 7 | et Tyros ostrinos praebet Cadmea colores, |
| 8 | cinnamon et multi pistor odoris Arabs. |
| 9 | haec etiam clausas expugnant arma pudicas |
| 10 | quaeque gerunt fastus, Icarioti, tuos. |
| 11 | matrona incedit census induta nepotum |
| 12 | et spolia opprobrii nostra per ora trahit. |
| 13 | nullast poscendi, nullast reverentia dandi, |
| 14 | aut si quast, pretio tollitur ipsa mora. |
| 15 | felix Eois lex funeris una maritis, |
| 16 | quos Aurora suis rubra colorat equis! |
| 17 | namque ubi mortifero iactast fax ultima lecto, |
| 18 | uxorum fusis stat pia turba comis, |
| 19 | et certamen habent leti, quae viva sequatur |
| 20 | coniugium: pudor est non licuisse mori. |
| 21 | ardent victrices et flammae pectora praebent, |
| 22 | imponuntque suis ora perusta viris. |
| 23 | hoc genus infidum nuptarum, hic nulla puella |
| 24 | nec fida Euadne nec pia Penelope. |
| 25 | felix agrestum quondam pacata iuventus, |
| 26 | divitiae quorum messis et arbor erant! |
| 27 | illis munus erat decussa Cydonia ramo, |
| 28 | et dare puniceis plena canistra rubis, |
| 29 | nunc violas tondere manu, nunc mixta referre |
| 30 | lilia vimineos lucida per calathos, |
| 31 | et portare suis vestitas frondibus uvas |
| 32 | aut variam plumae versicoloris avem. |
| 33 | his tum blanditiis furtiva per antra puellae |
| 34 | oscula silvicolis empta dedere viris. |
| 35 | hinnulei pellis stratos operibat amantes, |
| 36 | altaque nativo creverat herba toro, |
| 37 | pinus et incumbens laetas circumdabat umbras; |
| 38 | nec fuerat nudas poena videre deas. |
| 39 | corniger Arcadii vacuam pastoris in aulam |
| 40 | dux aries saturas ipse reduxit oves; |
| 41 | dique deaeque omnes, quibus est tutela per agros, |
| 42 | praebebant vestri verba benigna foci: |
| 43 | 'et leporem, quicumque venis, venaberis, hospes, |
| 44 | et si forte meo tramite quaeris avem: |
| 45 | et me Pana tibi comitem de rupe vocato, |
| 46 | sive petes calamo praemia, sive cane.' |
| 47 | at nunc desertis cessant sacraria lucis: |
| 48 | aurum omnes victa iam pietate colunt. |
| 49 | auro pulsa fides, auro venalia iura, |
| 50 | aurum lex sequitur, mox sine lege pudor. |
| 51 | torrida sacrilegum testantur limina Brennum, |
| 52 | dum petit intonsi Pythia regna dei: |
| 53 | at mox laurigero concussus vertice diras |
| 54 | Gallica Parnasus sparsit in arma nives. |
| 55 | te scelus accepto Thracis Polymestoris auro |
| 56 | nutrit in hospitio non, Polydore, pio. |
| 57 | tu quoque ut auratos gereres, Eriphyla, lacertos, |
| 58 | delapsis nusquamst Amphiaraus equis. |
| 59 | proloquar (atque utinam patriae sim verus haruspex!): |
| 60 | frangitur ipsa suis Roma superba bonis. |
| 61 | certa loquor, sed nulla fides; neque vilia quondam |
| 62 | verax Pergameis maenas habenda mali: |
| 63 | sola Parim Phrygiae fatum componere, sola |
| 64 | fallacem Troiae serpere dixit equum. |
| 65 | ille furor patriae fuit utilis, ille parenti: |
| 66 | expertast veros irrita lingua deos. |