Propertius, Elegiae, 3, XII
| 1 | Postume, plorantem potuisti linquere Gallam, |
| 2 | miles et Augusti fortia signa sequi? |
| 3 | tantine ulla fuit spoliati gloria Parthi, |
| 4 | ne faceres Galla multa rogante tua? |
| 5 | si fas est, omnes pariter pereatis avari, |
| 6 | et quisquis fido praetulit arma toro! |
| 7 | tu tamen iniecta tectus, vesane, lacerna |
| 8 | potabis galea fessus Araxis aquam. |
| 9 | illa quidem interea fama tabescet inani, |
| 10 | haec tua ne virtus fiat amara tibi, |
| 11 | neve tua Medae laetentur caede sagittae, |
| 12 | ferreus armato neu cataphractus equo, |
| 13 | neve aliquid de te flendum referatur in urna: |
| 14 | sic redeunt, illis qui cecidere locis. |
| 15 | ter quater in casta felix, o Postume, Galla! |
| 16 | moribus his alia coniuge dignus eras. |
| 17 | quid faciet nullo munita puella timore, |
| 18 | cum sit luxuriae Roma magistra suae? |
| 19 | sed securus eas: Gallam non munera vincent, |
| 20 | duritiaeque tuae non erit illa memor. |
| 21 | nam quocumque die salvum te fata remittent, |
| 22 | pendebit collo Galla pudica tuo. |
| 23 | Postumus alter erit miranda coniuge Ulixes: |
| 24 | non illi longae tot nocuere morae, |
| 25 | castra decem annorum, et Ciconum mors, Ismara capta, |
| 26 | exustaeque tuae nox, Polypheme, genae, |
| 27 | et Circae fraudes, lotosque herbaeque tenaces, |
| 28 | Scyllaque et alternas scissa Charybdis aquas, |
| 29 | Lampeties Ithacis veribus mugisse iuvencos |
| 30 | (paverat hos Phoebo filia Lampetie), |
| 31 | et thalamum Aeaeae flentis fugisse puellae, |
| 32 | totque hiemis noctes totque natasse dies, |
| 33 | nigrantisque domos animarum intrasse silentum, |
| 34 | Sirenum surdo remige adisse lacus, |
| 35 | et veteres arcus leto renovasse procorum, |
| 36 | errorisque sui sic statuisse modum. |
| 37 | nec frustra, quia casta domi persederat uxor. |
| 38 | vincit Penelopes Aelia Galla fidem. |