Propertius, Elegiae, 3, XI
| 1 | Quid mirare, meam si versat femina vitam |
| 2 | et trahit addictum sub sua iura virum, |
| 3 | criminaque ignavi capitis mihi turpia fingis, |
| 4 | quod nequeam fracto rumpere vincla iugo? |
| 5 | ventorum melius praesagit navita morem, |
| 6 | vulneribus didicit miles habere metum. |
| 7 | ista ego praeterita iactavi verba iuventa: |
| 8 | tu nunc exemplo disce timere meo. |
| 9 | Colchis flagrantis adamantina sub iuga tauros |
| 10 | egit et armigera proelia sevit humo, |
| 11 | custodisque feros clausit serpentis hiatus, |
| 12 | iret ut Aesonias aurea lana domos. |
| 13 | ausa ferox ab equo quondam oppugnare sagittis |
| 14 | Maeotis Danaum Penthesilea rates; |
| 15 | aurea cui postquam nudavit cassida frontem, |
| 16 | vicit victorem candida forma virum. |
| 17 | Omphale in tantum formae processit honorem, |
| 18 | Lydia Gygaeo tincta puella lacu, |
| 19 | ut, qui pacato statuisset in orbe columnas, |
| 20 | tam dura traheret mollia pensa manu. |
| 21 | Persarum statuit Babylona Semiramis urbem, |
| 22 | ut solidum cocto tolleret aggere opus, |
| 23 | et duo in adversum mitti per moenia currus |
| 24 | nec possent tacto stringere ab axe latus; |
| 25 | duxit et Euphraten medium, quam condidit, arcis, |
| 26 | iussit et imperio subdere Bactra caput. |
| 27 | nam quid ego heroas, quid raptem in crimina divos? |
| 28 | Iuppiter infamat seque suamque domum. |
| 29 | quid, modo quae nostris opprobria nexerit armis, |
| 30 | et, famulos inter femina trita suos, |
| 31 | coniugii obsceni pretium Romana poposcit |
| 32 | moenia et addictos in sua regna Patres? |
| 33 | noxia Alexandria, dolis aptissima tellus, |
| 34 | et totiens nostro Memphi cruenta malo, |
| 35 | tris ubi Pompeio detraxit harena triumphos-- |
| 36 | tollet nulla dies hanc tibi, Roma, notam. |
| 37 | issent Phlegraeo melius tibi funera campo, |
| 38 | vel tua si socero colla daturus eras. |
| 39 | scilicet incesti meretrix regina Canopi, |
| 40 | una Philippeo sanguine adusta nota, |
| 41 | ausa Iovi nostro latrantem opponere Anubim, |
| 42 | et Tiberim Nili cogere ferre minas, |
| 43 | Romanamque tubam crepitanti pellere sistro, |
| 44 | baridos et contis rostra Liburna sequi, |
| 45 | foedaque Tarpeio conopia tendere saxo, |
| 46 | iura dare et statuas inter et arma Mari! |
| 47 | quid nunc Tarquinii fractas iuvat esse secures, |
| 48 | nomine quem simili vita superba notat, |
| 49 | si mulier patienda fuit? cane, Roma, triumphum |
| 50 | et longum Augusto salva precare diem! |
| 51 | fugisti tamen in timidi vaga flumina Nili: |
| 52 | accepere tuae Romula vincla manus. |
| 53 | bracchia spectasti sacris admorsa colubris, |
| 54 | et trahere occultum membra soporis iter. |
| 55 | 'Non hoc, Roma, fui tanto tibi cive verenda!' |
| 56 | dixit et assiduo lingua sepulta mero. |
| 57 | septem urbs alta iugis, toto quae praesidet orbi, |
| 58 | non humana deicienda manu. |
| 59 | haec di condiderunt, haec di quoque moenia servant: |
| 60 | vix timeat salvo Caesare Roma Iovem. |
| 61 | nunc ubi Scipiadae classes, ubi signa Camilli, |
| 62 | aut modo Pompeia, Bospore, capta manu? |
| 63 | Hannibalis spolia et victi monumenta Syphacis, |
| 64 | et Pyrrhi ad nostros gloria fracta pedes? |
| 65 | Curtius expletis statuit monumenta lacunis, |
| 66 | admisso Decius proelia rupit equo, |
| 67 | Coclitis abscissos testatur semita pontes, |
| 68 | est cui cognomen corvus habere dedit: |
| 69 | Leucadius versas acies memorabit Apollo: |
| 70 | tanti operis bellum sustulit una dies. |
| 71 | at tu, sive petes portus seu, navita, linques, |
| 72 | Caesaris in toto sis memor Ionio. |