Propertius, Elegiae, 3, IV
| 1 | Arma deus Caesar dites meditatur ad Indos, |
| 2 | et freta gemmiferi findere classe maris. |
| 3 | magna, Quiris, merces: parat ultima terra triumphos; |
| 4 | Tigris et Euphrates sub tua iura fluent; |
| 5 | sera, sed Ausoniis veniet provincia virgis; |
| 6 | assuescent Latio Partha tropaea Iovi. |
| 7 | ite agite, expertae bello, date lintea, prorae, |
| 8 | et solitum, armigeri, ducite munus, equi! |
| 9 | omina fausta cano. Crassos clademque piate! |
| 10 | ite et Romanae consulite historiae! |
| 11 | Mars pater, et sacrae fatalia lumina Vestae, |
| 12 | ante meos obitus sit precor illa dies, |
| 13 | qua videam spoliis oneratos Caesaris axes, |
| 14 | et subter captos arma sedere duces, |
| 15 | tela fugacis equi et bracati militis arcus, |
| 16 | ad vulgi plausus saepe resistere equos, |
| 17 | inque sinu carae nixus spectare puellae |
| 18 | incipiam et titulis oppida capta legam! |
| 19 | ipsa tuam serva prolem, Venus: hoc sit in aevum, |
| 20 | cernis ab Aenea quod superesse caput. |
| 21 | praeda sit haec illis, quorum meruere labores: |
| 22 | me sat erit Sacra plaudere posse Via. |