Propertius, Elegiae, 3, III
| 1 | Visus eram molli recubans Heliconis in umbra, |
| 2 | Bellerophontei qua fluit umor equi, |
| 3 | reges, Alba, tuos et regum facta tuorum, |
| 4 | tantum operis, nervis hiscere posse meis; |
| 5 | parvaque iam magnis admoram fontibus ora |
| 6 | (unde pater sitiens Ennius ante bibit, |
| 7 | et cecinit Curios fratres et Horatia pila, |
| 8 | regiaque Aemilia vecta tropaea rate, |
| 9 | victricisque moras Fabii pugnamque sinistram |
| 10 | Cannensem et versos ad pia vota deos, |
| 11 | Hannibalemque Lares Romana sede fugantis, |
| 12 | anseris et tutum voce fuisse Iovem), |
| 13 | cum me Castalia speculans ex arbore Phoebus |
| 14 | sic ait aurata nixus ad antra lyra: |
| 15 | 'quid tibi cum tali, demens, est flumine? quis te |
| 16 | carminis heroi tangere iussit opus? |
| 17 | non hinc ulla tibi sperandast fama, Properti: |
| 18 | mollia sunt parvis prata terenda rotis; |
| 19 | ut tuus in scamno iactetur saepe libellus, |
| 20 | quem legat exspectans sola puella virum. |
| 21 | cur tua praescriptos evectast pagina gyros? |
| 22 | non est ingenii cumba gravanda tui. |
| 23 | alter remus aquas alter tibi radat harenas, |
| 24 | tutus eris: medio maxima turba marist.' |
| 25 | dixerat, et plectro sedem mihi monstrat eburno, |
| 26 | quo nova muscoso semita facta solost. |
| 27 | hic erat affixis viridis spelunca lapillis, |
| 28 | pendebantque cavis tympana pumicibus, |
| 29 | orgia Musarum et Sileni patris imago |
| 30 | fictilis et calami, Pan Tegeaee, tui; |
| 31 | et Veneris dominae volucres, mea turba, columbae |
| 32 | tingunt Gorgoneo punica rostra lacu; |
| 33 | diversaeque novem sortitae iura Puellae |
| 34 | exercent teneras in sua dona manus: |
| 35 | haec hederas legit in thyrsos, haec carmina nervis |
| 36 | aptat, at illa manu texit utraque rosam. |
| 37 | e quarum numero me contigit una dearum |
| 38 | (ut reor a facie, Calliopea fuit): |
| 39 | 'contentus niveis semper vectabere cycnis, |
| 40 | nec te fortis equi ducet ad arma sonus. |
| 41 | nil tibi sit rauco praeconia classica cornu |
| 42 | flare, nec Aonium tingere Marte nemus; |
| 43 | aut quibus in campis Mariano proelia signo |
| 44 | stent et Teutonicas Roma refringat opes, |
| 45 | barbarus aut Suebo perfusus sanguine Rhenus |
| 46 | saucia maerenti corpora vectet aqua. |
| 47 | quippe coronatos alienum ad limen amantes |
| 48 | nocturnaeque canes ebria signa morae, |
| 49 | ut per te clausas sciat excantare puellas, |
| 50 | qui volet austeros arte ferire viros.' |
| 51 | talia Calliope, lymphisque a fonte petitis |
| 52 | ora Philitea nostra rigavit aqua. |