Propertius, Elegiae, 2, XXXIVb
| 1 | LYNCEVS ipse meus seros insanit amores! |
| 2 | solum te nostros laetor adire deos. |
| 3 | quid tua Socraticis tibi nunc sapientia libris |
| 4 | proderit aut rerum dicere posse vias? |
| 5 | aut quid Erechthei tibi prosunt carmina lecta? |
| 6 | nil iuvat in magno vester amore senex. |
| 7 | tu satius memorem Musis imitere Philitan |
| 8 | et non inflati somnia Callimachi. |
| 9 | nam rursus licet Aetoli referas Acheloi, |
| 10 | fluxerit ut magno fractus amore liquor, |
| 11 | atque etiam ut Phrygio fallax Maeandria campo |
| 12 | errat et ipsa suas decipit unda vias, |
| 13 | qualis et Adrasti fuerit vocalis Arion, |
| 14 | tristis ad Archemori funera victor equus: |
| 15 | non Amphiareae prosint tibi fata quadrigae |
| 16 | aut Capanei magno grata ruina Iovi. |
| 17 | desine et Aeschyleo componere verba coturno, |
| 18 | desine, et ad mollis membra resolve choros. |
| 19 | incipe iam angusto versus includere torno, |
| 20 | inque tuos ignis, dure poeta, veni. |
| 21 | tu non Antimacho, non tutior ibis Homero: |
| 22 | despicit et magnos recta puella deos. |
| 23 | sed non ante gravis taurus succumbit aratro, |
| 24 | cornua quam validis haeserit in laqueis, |
| 25 | nec tu iam duros per te patieris amores: |
| 26 | trux tamen a nobis ante domandus eris. |
| 27 | harum nulla solet rationem quaerere mundi, |
| 28 | nec cur fraternis Luna laboret equis, |
| 29 | nec si post Stygias aliquid restabit erumpnas, |
| 30 | nec si consulto fulmina missa tonent. |
| 31 | aspice me, cui parva domi fortuna relicta est |
| 32 | nullus et antiquo Marte triumphus avi, |
| 33 | ut regnem mixtas inter conviva puellas |
| 34 | hoc ego, quo tibi nunc elevor, ingenio! |
| 35 | me iuvet hesternis positum languere corollis, |
| 36 | quem tetigit iactu certus ad ossa deus. |
| 37 | Actia Vergilium custodis litora Phoebi, |
| 38 | Caesaris et fortis dicere posse ratis, |
| 39 | qui nunc Aeneae Troiani suscitat arma |
| 40 | iactaque Lavinis moenia litoribus. |
| 41 | cedite Romani scriptorcs, cedite Grai! |
| 42 | nescio quid maius nascitur Iliade. |
| 43 | tu canis umbrosi subter pineta Galaesi |
| 44 | Thyrsin et attritis Daphnin harundinibus, |
| 45 | utque decem possint corrumpere mala puellas |
| 46 | missus et impressis haedus ab uberibus. |
| 47 | felix, qui vilis pomis mercaris amores! |
| 48 | huic licet ingratae Tityrus ipse canat. |
| 49 | felix intactum Corydon qui temptat Alexin |
| 50 | agricolae domini carpere delicias! |
| 51 | quamvis ille sua lassus requiescat avena, |
| 52 | laudatur facilis inter Hamadryadas. |
| 53 | tu canis Ascraei veteris praecepta poetae, |
| 54 | quo seges in campo, quo viret uva iugo. |
| 55 | tale facis carmen docta testudine quale |
| 56 | Cynthius impositis temperat articulis. |
| 57 | non tamen haec ulli venient ingrata legenti, |
| 58 | sive in amore rudis sive peritus erit. |
| 59 | nec minor hic animis, ut sit minor ore, canorus |
| 60 | anseris indocto carmine cessit olor. |
| 61 | haec quoque perfecto ludebat Iasone Varro, |
| 62 | Varro Leucadiae maxima flamma suae; |
| 63 | haec quoque lascivi cantarunt scripta Catulli, |
| 64 | Lesbia quis ipsa notior est Helena; |
| 65 | haec etiam docti confessa est pagina Calvi, |
| 66 | cum caneret miserae funera Quintiliae. |
| 67 | et modo formosa quam multa Lycoride Gallus |
| 68 | mortuus inferna vulnera lavit aqua! |
| 69 | Cynthia quin etiam versu laudata Properti, |
| 70 | hos inter si me ponere Fama volet. |
| 71 | Propertius The Latin Library The Classics Page |