Propertius, Elegiae, 2, XXXa
| 1 | QUO fugis a demens? nulla est fuga: tu licet usque |
| 2 | ad Tanain fugias, usque sequetur Amor. |
| 3 | non si Pegaseo vecteris in aere dorso, |
| 4 | nec tibi si Persei moverit ala pedes; |
| 5 | vel si te sectae rapiant talaribus aurae, |
| 6 | nil tibi Mercurii proderit alta via |
| 7 | instat semper Amor supra caput, instat amanti, |
| 8 | et gravis ipse super libera colla sedet. |
| 9 | excubat ille acer custos et tollere numquam |
| 10 | te patietur humo lumina capta semel. |
| 11 | et iam si pecces, deus exorabilis ille est |
| 12 | si modo praesentis viderit esse preces. |