Propertius, Elegiae, 2, XXVIIIb
| 1 | DEFICIVNT magico torti sub carmine rhombi, |
| 2 | et iacet exstincto laurus adusta foco; |
| 3 | et iam Luna negat totiens descendere caelo, |
| 4 | nigraque funestum concinit omen avis. |
| 5 | una ratis fati nostros portabit amores |
| 6 | caerula ad infernos velificata lacus. |
| 7 | sed non unius, quaeso, miserere duorum! |
| 8 | vivam, si vivet; si cadet illa, cadam. |
| 9 | pro quibus optatis sacro me carmine damno: |
| 10 | scribam ego 'Per magnum est salva puella Iovem'; |
| 11 | ante tuosque pedes illa ipsa operata sedebit, |
| 12 | narrabitque sedens longa pericla sua. |