Propertius, Elegiae, 2, XXVII
| 1 | AT VOS incertam, mortales, funeris horam |
| 2 | quaeritis, et qua sit mors aditura via; |
| 3 | quaeritis et caelo Phoenicum inventa sereno, |
| 4 | quae sit stella homini commoda quaeque mala! |
| 5 | seu pedibus Parthos sequimur seu classe Britannos, |
| 6 | et maris et terrae caeca pericla viae; |
| 7 | rursus et obiectum flemus caput esse tumultu |
| 8 | cum Mavors dubias miscet utrimque manus; |
| 9 | praeterea domibus flammam domibusque ruinas, |
| 10 | neu subeant labris pocula nigra tuis. |
| 11 | solus amans novit, quando periturus et a qua |
| 12 | morte, neque hic Boreae flabra neque arma timet. |
| 13 | iam licet et Stygia sedeat sub harundine remex, |
| 14 | cernat et infernae tristia vela ratis: |
| 15 | si modo clamantis revocaverit aura puellae, |
| 16 | concessum nulla lege redibit iter. |