Propertius, Elegiae, 2, XIV
| 1 | NON ita Dardanio gavisus Atrida triumpho est, |
| 2 | cum caderent magnae Laomedontis opes; |
| 3 | nec sic errore exacto laetatus Ulixes, |
| 4 | cum tetigit carae litora Dulichiae; |
| 5 | nec sic Electra, salvum cum aspexit Oresten, |
| 6 | cuius falsa tenens fleverat ossa soror; |
| 7 | nec sic incolumem Minois Thesea vidit, |
| 8 | Daedalimn lino cum duce rexit iter; |
| 9 | quanta ego praeterita collegi gaudia nocte: |
| 10 | immortalis ero, si altera talis erit. |
| 11 | at dum demissis supplex cervicibus ibam, |
| 12 | dicebar sicco vilior esse lacu. |
| 13 | nec mihi iam fastus opponere quaerit iniquos, |
| 14 | nec mihi ploranti lenta sedere potest. |
| 15 | atque utinam non tam sero mihi nota fuisset |
| 16 | condicio! cineri nunc medicina datur. |
| 17 | alltc pedes caecis lucebat semita nobis: |
| 18 | scilicet insano nemo in amore videt. |
| 19 | hoc sensi prodesse magis: contemnite, amantes! |
| 20 | sic hodie veniet, si qua negavit heri. |
| 21 | pulsabant alii frustra dominamque vocabant: |
| 22 | mecum habuit positum lenta puella caput. |
| 23 | haec mihi devictis potior victoria Parthis, |
| 24 | haec spolia, haec reges, haec mihi currus erunt. |
| 25 | magna ego dona tua figam, Cytherea, columna, |
| 26 | taleque sub nostro nomine carmen erit: |
| 27 | HAS PONO ANTE TVAS TIBI, DIVA, PROPERTIVS AEDIS |
| 28 | EXVVIAS, TOTA NOCTE RECEPTVS AMANS. |
| 29 | nunc a te, mea lux, veniet mea litore navis |
| 30 | servato, an mediis sidat onusta vadis. |
| 31 | quod si forte aliqua nobis mutabere culpa, |
| 32 | vestibulum iaceam mortuus ante tuum! |