Propertius, Elegiae, 2, XIII
| 1 | NON tot Achaemeniis armantur etrusca sagittis |
| 2 | spicula quot nostro pectore fixit Amor. |
| 3 | hic me tam gracilis vetuit contemnere Musas, |
| 4 | iussit et Ascraeum sic habitare nemus, |
| 5 | non ut Pieriae quercus mea verba sequantur, |
| 6 | aut possim Ismaria ducere valle feras, |
| 7 | sed magis ut nostro stupefiat Cynthia versu: |
| 8 | tunc ego sim Inachio notior arte Lino. |
| 9 | non ego sum formae tantum mirator honestae, |
| 10 | nec si qua illustris femina iactat avos: |
| 11 | me iuvet in gremio doctae legisse puellae, |
| 12 | auribus et puris scripta probasse mea. |
| 13 | haec ubi contigerint, populi confusa valeto |
| 14 | fabula: nam domina iudice tutus ero. |
| 15 | quae si forte bonas ad pacem verterit auris, |
| 16 | possum inimicitias tunc ego ferre Iovis. |