Propertius, Elegiae, 2, IX
| 1 | ISTE quod est, ego saepe fui: sed fors et in hora |
| 2 | hoc ipso eiecto carior alter erit. |
| 3 | Penelope poterat bis denos salva per annos |
| 4 | vivere, tam multis femina digna procis; |
| 5 | coniugium falsa poterat differre Minerva, |
| 6 | nocturno solvens texta diurna dolo; |
| 7 | visura et quamvis numquam speraret Vlixem, |
| 8 | illum exspectando facta remansit anus. |
| 9 | nec non exanimem amplectens Briseis Achillem |
| 10 | candida vesana verberat ora manu; |
| 11 | et dominum lavit maerens captiva cruentum, |
| 12 | propositum flavis in Simoenta vadis, |
| 13 | foedavitque comas, et tanti corpus Achilli |
| 14 | maximaque in parva sustulit ossa manu; |
| 15 | cum tibi nec Peleus aderat nec caerula mater, |
| 16 | Scyria nec viduo Deidamia toro. |
| 17 | tunc igitur veris gaudebat Graecia nuptis, |
| 18 | tunc etiam felix inter et arma pudor. |
| 19 | at tu non una potuisti nocte vacare, |
| 20 | impia, non unum sola manere diem! |
| 21 | quin etiam multo duxistis pocula risu: |
| 22 | forsitan et de me verba fuere mala. |
| 23 | hic etiam petitur, qui te prius ante reliquit: |
| 24 | di faciant, isto capta fruare viro! |
| 25 | haec mihi vota tuam propter suscepta salutem, |
| 26 | cum capite hoc Stygiae iam poterentur aquae, |
| 27 | et lectum flentes circum staremus amici? |
| 28 | hic ubi tum, pro di, perfida, quisve fuit? |
| 29 | quid si longinquos retinerer miles ad Indos, |
| 30 | aut mea si staret navis in Oceano? |
| 31 | sed vobis facile est verba et componere fraudes: |
| 32 | hoc unum didicit femina semper opus. |
| 33 | non sic incerto mutantur flamine Syrtes, |
| 34 | nec folia hiberno tam tremefacta Noto, |
| 35 | quam cito feminea non constat foedus in ira, |
| 36 | sive ea causa gravis sive ea causa levis. |
| 37 | nunc, quoniam ista tibi placuit sententia, cedam: |
| 38 | tela, precor, pueri, promite acuta magis, |
| 39 | figite certantes atque hanc mihi solvite vitam! |
| 40 | sanguis erit vobis maxima palma meus. |
| 41 | sidera sunt testes et matutina pruina |
| 42 | et furtim misero ianua aperta mihi, |
| 43 | te nihil in vita nobis acceptius umquam: |
| 44 | nunc quoque erit, quamvis sis inimica, nihil. |
| 45 | nec domina ulla meo ponet vestigia lecto: |
| 46 | solus ero, quoniam non licet esse tuum. |
| 47 | atque utinam, si forte pios eduximus annos, |
| 48 | ille vir in medio fiat amore lapis! |
| 49 | non ob regna magis diris cecidere sub armis |
| 50 | Thebani media non sine matre duces, |
| 51 | quam, mihi si media liceat pugnare puella, |
| 52 | mortem ego non fugiam morte subire tua. |