Propertius, Elegiae, 2, IV
| 1 | MULTA prius dominae delicta queraris oportet, |
| 2 | saepe roges aliquid, saepe repulsus eas, |
| 3 | et saepe immeritos corrumpas dentibus unguis, |
| 4 | et crepitum dubio suscitet ira pede! |
| 5 | nequiquam perfusa meis unguenta capillis, |
| 6 | ibat et expenso planta morata gradu. |
| 7 | non hic herba valet, non hic nocturna Cytaeis, |
| 8 | non Perimedaeae gramina cocta manus; |
| 9 | nam cui non ego sum fallaci praemia vati? |
| 10 | quae mea non decies somnia versat anus? |
| 11 | quippe ubi nec causas nec apertos cernimus ictus, |
| 12 | unde tamen veniant tot mala caeca via est; |
| 13 | non eget hic medicis, non lectis mollibus aeger, |
| 14 | huic nullum caeli tempus et aura nocet; |
| 15 | ambulat et subito mirantur funus amici! |
| 16 | sic est incautum, quidquid habetur amor. |
| 17 | hostis si quis erit nobis, amet ille puellas: |
| 18 | gaudeat in puero, si quis amicus erit. |
| 19 | tranquillo tuta descendis flumine cumba: |
| 20 | quid tibi tam parvi litoris unda nocet? |
| 21 | alter saepe uno mutat praecordia Verbo, |
| 22 | altera vix ipso sanguine mollis erit. |