Propertius, Elegiae, 2, III
| 1 | 'Qui nullum tibi dicebas iam posse nocere, |
| 2 | haesisti, cecidit spiritus ille tuus! |
| 3 | vix unum potes, infelix, requiescere mensem, |
| 4 | et turpis de te iam liber alter erit.' |
| 5 | quaerebam, sicca si posset piscis harena |
| 6 | nec solitus ponto vivere torvus aper; |
| 7 | aut ego si possem studiis vigilare severis: |
| 8 | differtur, numquam tollitur ullus amor. |
| 9 | nec me tam facies, quamvis sit candida, cepit |
| 10 | (lilia non domina sint magis alba mea; |
| 11 | ut Maeotica nix minio si certet Hibero, |
| 12 | utque rosae puro lacte natant folia), |
| 13 | nec de more comae per levia colla fluentes, |
| 14 | non oculi, geminae, sidera nostra, faces, |
| 15 | nec si qua Arabio lucet bombyce puella |
| 16 | (non sum de nihilo blandus amator ego): |
| 17 | quantum quod posito formose saltat Iaccho, |
| 18 | egit ut euhantis dux Ariadna choros, |
| 19 | et quantum, Aeolio cum temptat carmina plectro, |
| 20 | par Aganippeae ludere docta lyrae; |
| 21 | et sua cum antiquae committit scripta Corinnae, |
| 22 | carmina quae quivis non putat aequa suis. |
| 23 | num tibi nascenti primis, mea vita, diebus |
| 24 | candidus argutum sternuit omen Amor? |
| 25 | haec tibi contulerunt caelestia munera divi, |
| 26 | haec tibi ne matrerm forte dedisse putes. |
| 27 | non non humani partus sunt talia dona: |
| 28 | ista decem menses non peperere bona. |
| 29 | gloria Romanis una es tu nata puellis: |
| 30 | Romana accumbes prima puella Iovi, |
| 31 | nec semper nobiscum humana cubilia vises; |
| 32 | post Helenam haec terris forma secunda redit. |
| 33 | hac ego nunc mirer si flagret nostra iuventus? |
| 34 | pulchrius hac fuerat, Troia, perire tibi. |
| 35 | olim mirabar, quod tanti ad Pergama belli |
| 36 | Europae atque Asiae causa puella fuit: |
| 37 | nunc, Pari, tu sapiens et tu, Menelae, fuisti, |
| 38 | tu quia poscebas, tu quia lentus eras. |
| 39 | digna quidem facies, pro qua vel obiret Achilles; |
| 40 | vel Priamo belli causa probanda fuit. |
| 41 | si quis vult fama tabulas anteire vetustas, |
| 42 | hic dominam exemplo ponat in arte meam: |
| 43 | sive illam Hesperiis, sive illam ostendet Eois, |
| 44 | uret et Eoos, uret et Hesperios. |
| 45 | his saltem ut tenear iam finibus! aut mihi, si quis, |
| 46 | acrior, ut moriar, venerit alter amor! |
| 47 | ac veluti primo taurus detractat aratra, |
| 48 | post venit assueto mollis ad arva iugo, |
| 49 | sic primo iuvenes trepidant in amore feroces, |
| 50 | dehinc domiti post haec aequa et iniqua ferunt. |
| 51 | turpia perpessus vates est vincla Melampus, |
| 52 | cognitus Iphicli surripuisse boves; |
| 53 | quem non lucra, magis Pero formosa coegit, |
| 54 | mox Amythaonia nupta futura domo. |