Propertius, Elegiae, 2, II
| 1 | LIBER eram et vacuo meditabar vivere lecto; |
| 2 | at me composita pace fefellit Amor. |
| 3 | cur haec in terris facies humana moratur? |
| 4 | Iuppiter, ignosco pristina furta tua. |
| 5 | fulva coma est longaeque manus, et maxima toto |
| 6 | corpore, et incedit vel Iove digna soror, |
| 7 | aut cum Dulichias Pallas spatiatur ad aras, |
| 8 | Gorgonis anguiferae pectus operta comis; |
| 9 | qualis et Ischomache Lapithae genus heroine, |
| 10 | Centauris medio grata rapina mero; |
| 11 | Mercurio satis fertur Boebeidos undis |
| 12 | virgineum Brimo composuisse latus. |
| 13 | cedite iam, divae, quas pastor viderat olim |
| 14 | Idaeis tunicas ponere verticibus! |
| 15 | hanc utinam faciem nolit mutare senectus, |
| 16 | etsi Cumaeae saecula vatis aget! |