Propertius, Elegiae, 2, I
| 1 | QVAERITIS, unde mihi totiens scribantur amores, |
| 2 | unde meus veniat mollis in ore liber. |
| 3 | non haec Calliope, non haec mihi cantat Apollo. |
| 4 | ingenium nobis ipsa puella facit. |
| 5 | sive illam Cois fulgentem incedere cogis, |
| 6 | hac totum e Coa veste volumen erit; |
| 7 | seu vidi ad frontem sparsos errare capillos, |
| 8 | gaudet laudatis ire superba comis; |
| 9 | sive lyrae carmen digitis percussit eburnis, |
| 10 | miramur, facilis ut premat arte manus; |
| 11 | seu cum poscentis somnum declinat ocellos, |
| 12 | invenio causas mille poeta novas; |
| 13 | seu nuda erepto mecum luctatur amictu, |
| 14 | tum vero longas condimus Iliadas; |
| 15 | seu quidquid fecit sive est quodcumque locuta, |
| 16 | maxima de nihilo nascitur historia. |
| 17 | quod mihi si tantum, Maecenas, fata dedissent, |
| 18 | ut possem heroas ducere in arma manus, |
| 19 | non ego Titanas canerem, non Ossan Olympo |
| 20 | impositam, ut caeli Pelion esset iter, |
| 21 | nec veteres Thebas, nec Pergama nomen Homeri, |
| 22 | Xerxis et imperio bina coisse vada, |
| 23 | regnave prima Remi aut animos Carthaginis altae, |
| 24 | Cimbrorumque minas et bene facta Mari: |
| 25 | bellaque resque tui memorarem Caesaris, et tu |
| 26 | Caesare sub magno cura secunda fores. |
| 27 | nam quotiens Mutinam aut civilia busta Philippos |
| 28 | aut canerem Siculae classica bella fugae, |
| 29 | eversosque focos antiquae gentis Etruscae, |
| 30 | et Ptolomaeei litora capta Phari, |
| 31 | aut canerem Aegyptum et Nilum, cum attractus in urbem |
| 32 | septem captivis debilis ibat aquis, |
| 33 | aut regum auratis circumdata colla catenis, |
| 34 | Actiaque in Sacra currere rostra Via; |
| 35 | te mea Musa illis semper contexeret armis, |
| 36 | et sumpta et posita pace fidele caput: |
| 37 | Theseus infernis, superis testatur Achilles, |
| 38 | hic Ixioniden, ille Menoetiaden. |
| 39 | sed neque Phlegraeos Iovis Enceladique tumultus |
| 40 | intonet angusto pectore Callimachus, |
| 41 | nec mea conveniunt duro praecordia versu |
| 42 | Caesaris in Phrygios condere nomen avos. |
| 43 | navita de ventis, de tauris narrat arator, |
| 44 | enumerat miles vulnera, pastor ovis; |
| 45 | nos contra angusto versantes proelia lecto: |
| 46 | qua pote quisque, in ea conterat arte diem. |
| 47 | laus in amore mori: laus altera, si datur uno |
| 48 | posse frui: fruar o solus amore meo! |
| 49 | si memini, solet illa levis culpare puellas, |
| 50 | et totam ex Helena non probat Iliada. |
| 51 | seu mihi sunt tangenda novercae pocula Phaedrae, |
| 52 | pocula privigno non nocitura suo, |
| 53 | seu mihi Circaeo pereundum est gramine, sive |
| 54 | Colchis Iolciacis urat aena focis, |
| 55 | una meos quoniam praedata est femina sensus, |
| 56 | ex hac ducentur funera nostra domo. |
| 57 | omnis humanos sanat medicina dolores: |
| 58 | solus amor morbi non amat artificem. |
| 59 | tarda Philoctetae sanavit crura Machaon, |
| 60 | Phoenicis Chiron lumina Phillyrides, |
| 61 | et deus exstinctum Cressis Epidaurius herbis |
| 62 | restituit patriis Androgeona focis, |
| 63 | Mysus et Haemonia iuvenis qua cuspide vulnus |
| 64 | senserat, hac ipsa cuspide sensit opem. |
| 65 | hoc si quis vitium poterit mihi demere, solus |
| 66 | Tantalea poterit tradere poma manu; |
| 67 | dolia virgineis idem ille repleverit urnis, |
| 68 | ne tenera assidua colla graventur aqua; |
| 69 | idem Caucasia solvet de rupe Promethei |
| 70 | bracchia et a medio pectore pellet avem. |
| 71 | quandocumque igitur vitam mea fata reposcent, |
| 72 | et breve in exiguo marmore nomen ero, |
| 73 | Maecenas, nostrae spes invidiosa iuventae, |
| 74 | et vitae et morti gloria iusta meae, |
| 75 | si te forte meo ducet via proxima busto, |
| 76 | esseda caelatis siste Britanna iugis, |
| 77 | taliaque illacrimans mutae iace verba favillae: |
| 78 | 'Huic misero fatum dura puella fuit.' |