Propertius, Elegiae, 1, XX
| 1 | Hoc pro continuo te, Galle, monemus amore, |
| 2 | quod tibi ne vacuo defluat ex animo: |
| 3 | saepe imprudenti fortuna occurrit amanti: |
| 4 | crudelis Minyis sic erat Ascanius. |
| 5 | est tibi non infra specie, non nomine dispar, |
| 6 | Theiodamanteo proximus ardor Hylae: |
| 7 | huic tu, sive leges Umbrae rate flumina silvae, |
| 8 | sive Aniena tuos tinxerit unda pedes, |
| 9 | sive Gigantei spatiabere litoris ora, |
| 10 | sive ubicumque vago fluminis hospitio, |
| 11 | Nympharum semper cupidas defende rapinas |
| 12 | (non minor Ausoniis est amor Adryasin); |
| 13 | ne tibi sit duros montes et frigida saxa, |
| 14 | Galle, neque expertos semper adire lacus. |
| 15 | quae miser ignotis error perpessus in oris |
| 16 | Herculis indomito fleverat Ascanio. |
| 17 | namque ferunt olim Pagasae navalibus Argo |
| 18 | egressam longe Phasidos isse viam, |
| 19 | et iam praeteritis labentem Athamantidos undis |
| 20 | Mysorum scopulis applicuisse ratem. |
| 21 | hic manus heroum, placidis ut constitit oris, |
| 22 | mollia composita litora fronde tegit. |
| 23 | at comes invicti iuvenis processerat ultra |
| 24 | raram sepositi quaerere fontis aquam. |
| 25 | hunc duo sectati fratres, Aquilonia proles |
| 26 | (nunc superat Zetes, nunc superat Calais), |
| 27 | oscula suspensis instabant carpere plantis, |
| 28 | oscula et alterna ferre supina fuga. |
| 29 | ille sed extrema pendentes ludit in ala |
| 30 | et volucris ramo summovet insidias. |
| 31 | iam Pandioniae cessit genus Orithyiae: |
| 32 | ah dolor! ibat Hylas, ibat Hamadryasin. |
| 33 | hic erat Arganthi Pege sub vertice montis, |
| 34 | grata domus Nymphis umida Thyniasin, |
| 35 | quam supra nulli pendebant debita curae |
| 36 | roscida desertis poma sub arboribus, |
| 37 | et circum irriguo surgebant lilia prato |
| 38 | candida purpureis mixta papaveribus. |
| 39 | quae modo decerpens tenero pueriliter ungui |
| 40 | proposito florem praetulit officio, |
| 41 | et modo formosis incumbens nescius undis |
| 42 | errorem blandis tardat imaginibus. |
| 43 | tandem haurire parat demissis flumina palmis |
| 44 | innixus dextro plena trahens umero. |
| 45 | cuius ut accensae Dryades candore puellae |
| 46 | miratae solitos destituere choros |
| 47 | prolapsum et leviter facili traxere liquore, |
| 48 | tum sonitum rapto corpore fecit Hylas. |
| 49 | cui procul Alcides ter 'Hyla! ' respondet: at illi |
| 50 | nomen ab extremis montibus aura refert. |
| 51 | his, o Galle, tuos monitus servabis amores, |
| 52 | formosum ni vis perdere rursus Hylan. |