Propertius, Elegiae, 1, XIII
| 1 | Tu, quod saepe soles, nostro laetabere casu, |
| 2 | Galle, quod abrepto solus amore vacem. |
| 3 | at non ipse tuas imitabor, perfide, voces: |
| 4 | fallere te numquam, Galle, puella velit. |
| 5 | dum tibi deceptis augetur fama puellis, |
| 6 | certus et in nullo quaeris amore moram, |
| 7 | perditus in quadam tardis pallescere curis |
| 8 | incipis, et primo lapsus abire gradu. |
| 9 | haec erit illarum contempti poena doloris: |
| 10 | multarum miseras exiget una vices. |
| 11 | haec tibi vulgaris istos compescet amores, |
| 12 | nec nova quaerendo semper amicus eris. |
| 13 | haec non sum rumore malo, non augure doctus; |
| 14 | vidi ego: me quaeso teste negare potes? |
| 15 | vidi ego te toto vinctum languescere collo |
| 16 | et flere iniectis, Galle, diu manibus, |
| 17 | et cupere optatis animam deponere labris, |
| 18 | et quae deinde meus celat, amice, pudor. |
| 19 | non ego complexus potui diducere vestros: |
| 20 | tantus erat demens inter utrosque furor. |
| 21 | non sic Haemonio Salmonida mixtus Enipeo |
| 22 | Taenarius facili pressit amore deus, |
| 23 | nec sic caelestem flagrans amor Herculis Heben |
| 24 | sensit ab Oetaeis gaudia prima rogis. |
| 25 | una dies omnis potuit praecurrere amantes: |
| 26 | nam tibi non tepidas subdidit illa faces, |
| 27 | nec tibi praeteritos passast succedere fastus, |
| 28 | nec sinet: addictum te tuus ardor aget. |
| 29 | nec mirum, cum sit Iove dignae proxima Ledae |
| 30 | et Ledae partu gratior, una tribus; |
| 31 | illa sit Inachiis et blandior heroinis, |
| 32 | illa suis verbis cogat amare Iovem. |
| 33 | tu vero quoniam semel es periturus amore, |
| 34 | utere: non alio limine dignus eras. |
| 35 | qui tibi sit felix, quoniam novus incidit, error; |
| 36 | et quotcumque voles, una sit ista tibi. |