Propertius, Elegiae, 1, XI
| 1 | Ecquid te mediis cessantem, Cynthia, Baiis, |
| 2 | qua iacet Herculeis semita litoribus, |
| 3 | et modo Thesproti mirantem subdita regno |
| 4 | proxima Misenis aequora nobilibus, |
| 5 | nostri cura subit memores adducere noctes? |
| 6 | ecquis in extremo restat amore locus? |
| 7 | an te nescio quis simulatis ignibus hostis |
| 8 | sustulit e nostris, Cynthia, carminibus, |
| 9 | ut solet amoto labi custode puella, |
| 10 | perfida communis nec meminisse deos? |
| 11 | atque utinam mage te remis confisa minutis |
| 12 | parvula Lucrina cumba moretur aqua, |
| 13 | aut teneat clausam tenui Teuthrantis in unda |
| 14 | alternae facilis cedere lympha manu, |
| 15 | quam vacet alterius blandos audire susurros |
| 16 | molliter in tacito litore compositam! |
| 17 | non quia perspecta non es mihi cognita fama, |
| 18 | sed quod in hac omnis parte timetur amor. |
| 19 | ignosces igitur, si quid tibi triste libelli |
| 20 | attulerint nostri: culpa timoris erit. |
| 21 | ah mihi non maior carae custodia matris |
| 22 | aut sine te vitae cura sit ulla meae! |
| 23 | tu mihi sola domus, tu, Cynthia, sola parentes, |
| 24 | omnia tu nostrae tempora laetitiae. |
| 25 | seu tristis veniam seu contra laetus amicis, |
| 26 | quicquid ero, dicam 'Cynthia causa fuit.' |
| 27 | tu modo quam primum corruptas desere Baias: |
| 28 | multis ista dabunt litora discidium, |
| 29 | litora quae fuerunt castis inimica puellis: |
| 30 | ah pereant Baiae, crimen amoris, aquae! |