Propertius, Elegiae, 1, VIIIa
| 1 | Tune igitur demens, nec te mea cura moratur? |
| 2 | an tibi sum gelida vilior Illyria? |
| 3 | et tibi iam tanti, quicumquest, iste videtur, |
| 4 | ut sine me vento quolibet ire velis? |
| 5 | tune audire potes vesani murmura ponti |
| 6 | fortis, et in dura nave iacere potes? |
| 7 | tu pedibus teneris positas fulcire pruinas, |
| 8 | tu potes insolitas, Cynthia, ferre nives? |
| 9 | o utinam hibernae duplicentur tempora brumae, |
| 10 | et sit iners tardis navita Vergiliis, |
| 11 | nec tibi Tyrrhena solvatur funis harena, |
| 12 | neve inimica meas elevet aura preces |
| 13 | et me defixum vacua patiatur in ora |
| 14 | crudelem infesta saepe vocare manu! |
| 15 | sed quocumque modo de me, periura, mereris, |
| 16 | sit Galatea tuae non aliena viae; |
| 17 | atque ego non videam talis subsidere ventos, |
| 18 | cum tibi provectas auferet unda rates, |
| 19 | ut te felici post victa Ceraunia remo |
| 20 | accipiat placidis Oricos aequoribus. |
| 21 | nam me non ullae poterunt corrumpere, de te |
| 22 | quin ego, vita, tuo limine verba querar; |
| 23 | nec me deficiet nautas rogitare citatos |
| 24 | 'dicite, quo portu clausa puella meast? ', |
| 25 | et dicam 'licet Artaciis considat in oris, |
| 26 | et licet Hylaeis, illa futura meast.' |