Plautus, Truculentus, 2, Scaena VI. Stratophanes Phronesium Astaphium
| 1 | STRAT. Ne expectetis, spectatores, meas pugnas dum praedicem: |
| 2 | manibus duella praedicare soleo, haud in sermonibus. |
| 3 | scio ego multos memoravisse milites mendacium: |
| 4 | et Homeronida et postilla mille memorari pote, |
| 5 | qui et convicti et condemnati falsis de pugnis sient. |
| 6 | non laudandust cui plus credit qui audit quam <ille> qui videt: |
| 7 | [non placet quem illi plus laudant qui audiunt, quam qui vident.] |
| 8 | pluris est oculatus testis unus quam auriti decem; |
| 9 | qui audiunt audita dicunt, qui vident plane sciunt. |
| 10 | non placet quem scurrae laudant, manipularis mussitant, |
| 11 | neque illi quorum lingua gladiorum aciem praestringit domi. |
| 12 | strenui nimio plus prosunt populo quam arguti et cati: |
| 13 | facile sibi facunditatem virtus argutam invenit, |
| 14 | sine virtute argutum civem mihi habeam pro praefica, |
| 15 | quae alios conlaudat, eapse sese vero non potest. |
| 16 | nunc ad amicam decimo mense post Athenas Atticas |
| 17 | viso, quam gravidam hic reliqui meo compressu, quid ea agat. |
| 18 | PHRON. Vide quis loquitur tam propinque. AST. Miles, mea Phronesium, |
| 19 | tibi adest Stratophanes. nunc tibi opust, aegram ut te adsimules. PHRON. Tace. |
| 20 | cui adhuc ego tam mala eram monetrix, me maleficio vinceres? |
| 21 | STRAT. Peperit mulier, ut ego opinor. AST. Vin adeam ad hominem? PHRON. Volo. |
| 22 | STRAT. Euge, Astaphium eccam it mi advorsum. AST. Salve ecastor, Stratophanes. |
| 23 | [venire] salvom <te> - STRAT. Scio. sed peperitne, opsecro, Phronesium? |
| 24 | AST. Peperit puerum nimium lepidum. STRAT. Ehem, ecquid mei similest? |
| 25 | AST. Rogas? quin ubi natust machaeram et clupeum poscebat sibi? |
| 26 | STRAT. Meus est, scio iam de argumentis. AST. Nimium tui similest. STRAT. Papae, |
| 27 | iam magnust? iamne iit ad legionem? ecquae spolia rettulit? |
| 28 | AST. Heia, nudius quintus natus ille quidem est. STRAT. Quid postea? |
| 29 | inter tot dies quidem hercle iam aliquid actum oportuit. |
| 30 | quid illi ex utero exitiost prius quam poterat ire in proelium? |
| 31 | AST. Consequere atque illam saluta et gratulare illi. STRAT. Sequor. |
| 32 | PHRON. Ubi illa, obsecro, est quae me hic reliquit, eapse abiit? ubist? |
| 33 | AST. Adsum, adduco tibi exoptatum Stratophanem. PHRON. Ubi is est, obsecro? |
| 34 | STRAT. Mars peregre adveniens salutat Nerienem uxorem suam. |
| 35 | quom tu recte provenisti quomque es aucta liberis, |
| 36 | gratulor, quom mihi tibique magnum peperisti decus. |
| 37 | PHRON. Salve, qui me interfecisti paene vita et lumine |
| 38 | quique mihi magni doloris per voluptatem tuam |
| 39 | condidisti in corpus, quo nunc etiam morbo misera sum. |
| 40 | STRAT. Heia, haud ab re, mea voluptas, tibi istic obvenit labos: |
| 41 | filium peperisti, qui aedis spoliis opplebit tuas. |
| 42 | PHRON. Multo ecastor magis oppletis tritici opust granariis, |
| 43 | ne, ille prius quam spolia capiat, hic nos extinxit fames. |
| 44 | STRAT. Habe bonum animum. PHRON. Savium pete hinc sis. ah, nequeo caput |
| 45 | tollere, ita dolet itaque ego medulo, neque etiam queo |
| 46 | pedibus mea sponte ambulare. STRAT. Si hercle me ex medio mari |
| 47 | savium petere tuom iubeas, petere hau pigeat [me], mel meum. |
| 48 | id ita esse experta es: nunc experiere, mea Phronesium, |
| 49 | me te amare. adduxi ancillas tibi eccas ex Suria duas, |
| 50 | is te dono. adduce hoc tu istas. sed istae reginae domi |
| 51 | suae fuerunt ambae, earum patriam ego excidi manu. |
| 52 | his te dono. PHRON. Paenitetne te quot ancillas alam, |
| 53 | quin examen super adducas, quae mihi comedint cibum? |
| 54 | STRAT. Hoc quidem herclest ingratum donum. cedo tu mi istam purpuram. |
| 55 | mea voluptas, attuli eccam pallulam ex Phrygia tibi. |
| 56 | tene tibi. PHRON. Hocine mi ob labores tantos tantillum dari? |
| 57 | STRAT. Perii hercle <ego> miser. iam <mi> auro contra constat filius: |
| 58 | etiam num mali pendit addit purpuram. ex Arabia tibi |
| 59 | attuli tus, Ponto amomum. tene tibi, voluptas mea. |
| 60 | PHRON. Accipe hoc, <Astaphium,> abduce hasce hinc e conspectu Suras. |
| 61 | STRAT. Ecquid amas me? PHRON. Nihil ecastor, neque meres. STRAT. Nilne huic sat est? |
| 62 | ne bonum verbum quidem unum dixit. viginti minis |
| 63 | venire illaec posse credo dona quae ei dono dedi. |
| 64 | vehementer nunc mi est irata, sentio atque intellego; |
| 65 | verum abibo. quid ais? nunc tu num nevis me, voluptas mea, |
| 66 | quo vocatus sum ire ad cenam? mox huc cubitum venero. |
| 67 | quid taces? planissume edepol perii. sed quid illuc novi est? |
| 68 | quis <hic> homost, qui ducit pompam tantam? certumst quo ferant |
| 69 | observare. huic credo fertur. verum iam scibo magis. |