Plautus, Truculentus, 2, Scaena III. Diniarchus Astaphium
| 1 | DIN. Piscis ego credo, qui usque dum vivont lavant, |
| 2 | minus diu lavare quam haec lavat Phronesium. |
| 3 | si proinde amentur, mulieres diu quam lavant, |
| 4 | omnes amantes balneatores sient. |
| 5 | AST. Non quis parumper durare opperirier? |
| 6 | DIN. Quin hercle lassus iam sum durando miser: |
| 7 | mihi quoque prae lassitudine opus est <ut> lavem. |
| 8 | sed obsecro hercle, Astaphium, <i> intro ac nuntia |
| 9 | me adesse, ut properet suade, iam ut satis laverit. |
| 10 | AST. Licet. DIN. Audin etiam? AST. Quid vis? DIN. Di me perduint, |
| 11 | qui te revocavi. non tibi dicebam i modo? |
| 12 | AST. Quidnam revocabas? improbus nihilique homo: |
| 13 | tute tibi mille passum peperisti moram. - |
| 14 | DIN. Sed quid haec hic autem tam diu ante aedis stetit? |
| 15 | nescio quem praestolata est; credo, militem. |
| 16 | illum student iam; quasi volturii triduo |
| 17 | prius praedivinant, quo die esuri sient: |
| 18 | illum inhiant omnes, illi est animus omnibus; |
| 19 | me nemo magis respiciet, ubi is [est] huc venerit, |
| 20 | quasi abhinc ducentos annos fuerim mortuos. |
| 21 | ut rem servare suave est! vae misero mihi, |
| 22 | post factum flector, qui antepartum perdidi. |
| 23 | verum nunc si qua mi obtigerit hereditas |
| 24 | magna atque luculenta, nunc postquam scio |
| 25 | dulce atque amarum quid sit ex pecunia, |
| 26 | ita ego illam edepol servem itaque parce victitem, |
| 27 | ut - nulla faxim cis dies paucos siet; |
| 28 | ego istos, qui nunc me culpant, confutaverim. |
| 29 | sed aestuosas sentio aperiri fores, |
| 30 | quae obsorbent quidquid venit intra pessulos. |