Plautus, Truculentus, 2, Scaena II. Truculentus Astaphium
| 1 | TRUC. Quis illic est qui tam proterve nostras aedis arietat? |
| 2 | AST. Ego sum, respice ad me. TRUC. Quid ego? nonne ego videor tibi? |
| 3 | quid tibi ad hasce accessio aedis est prope aut pultatio? |
| 4 | AST. Salve. TRUC. Sat mihi est tuae salutis. nil moror. non salveo? |
| 5 | aegrotare malim quam esse tua salute sanior. |
| 6 | sed volo scire, quid debetur hic tibi nostrae domi? |
| 7 | AST. Comprime sis eiram. TRUC. Eam quidem hercle tu, quae solita es, comprime, |
| 8 | impudens, quae per ridiculum rustico suades stuprum. |
| 9 | AST. Eiram dixi: ut decepisti! dempsisti unam litteram. |
| 10 | nimis quidem hic truculentust. TRUC. Pergin male loqui, mulier, mihi? |
| 11 | AST. Quid tibi ego male dico? TRUC. Quia enim me truncum lentum nominas. |
| 12 | nunc adeo, nisi abis actutum aut dicis quid quaeras cito, |
| 13 | iam hercle ego hic te, mulier, quasi sus catulos pedibus proteram. |
| 14 | AST. Rus merum hoc quidemst. TRUC. Pudendumst vero clurinum pecus. |
| 15 | advenisti huc te ostentatum, cum exornatis ossibus, |
| 16 | quia tibi suaso infecisti propudiosa pallulam? |
| 17 | [an eo bella es, quia accepisti armillas aeneas?] |
| 18 | AST. Nunc places, cum mi inclementer dicis. TRUC. Quid hoc quod te rogo? |
| 19 | mancupion qui accipias, gestas tecum ahenos anulos? |
| 20 | pignus da ni ligneae haec sunt quas habes Victorias. |
| 21 | AST. Ne attigas me. TRUC. Egon te tangam? ita me amabit sarculum, |
| 22 | ut ego me ruri amplexari mavelim patulam bovem |
| 23 | cumque ea noctem in stramentis pernoctare perpetem, |
| 24 | quam tuas centum cenatas noctes mihi dono dari. |
| 25 | rus tu mi opprobras? ut nancta es hominem quem pudeat probri! |
| 26 | sed quid apud nostras negoti, mulier, est aedis tibi? |
| 27 | quid tu huc occursas, in urbem quotienscumque advenimus? |
| 28 | AST. Mulieres volo convenire vostras. TRUC. Quas tu mulieres |
| 29 | mihi narras, ubi musca nulla feminast in aedibus? |
| 30 | AST. Nullan istic mulier habitat? TRUC. Rus, inquam, abierunt. abi. |
| 31 | AST. Quid clamas, insane? TRUC. Abire hinc ni properas grandi gradu, |
| 32 | iam hercle ego istos fictos compositos crispos cincinnos tuos |
| 33 | unguentatos usque ex cerebro exvellam. AST. Quanam gratia? |
| 34 | TRUC. Quia ad foris nostras unguentis uncta es ausa accedere |
| 35 | quiaque istas buccas tam belle purpurissatas habes. |
| 36 | AST. Erubui mecastor misera propter clamorem tuom. |
| 37 | TRUC. Itane? erubuisti? quasi vero corpori reliqueris |
| 38 | tuo potestatem coloris ulli capiendi, mala. |
| 39 | buccas rubrica, creta omne corpus intinxti tibi. |
| 40 | pessumae estis. AST. Quid est quod vobis pessumae haec male fecerint? |
| 41 | TRUC. Scio ego plus quam tu arbitrare scire me. AST. Quid id obsecrost |
| 42 | quod scias? TRUC. Erilis noster filius apud vos Strabax |
| 43 | ut pereat, ut eum inliciatis in malam fraudem et probrum. |
| 44 | AST. Sanus si videare, dicam: dicis contumeliam. |
| 45 | nemo homo hic solet perire apud nos: res perdunt suas; |
| 46 | ubi res perdidere, abire hinc, si volunt, salvis licet. |
| 47 | ego istunc non novi adulescentem vostrum. TRUC. Veron serio? |
| 48 | quid maceria illa ait, in horto quae est, quae in noctes singulas |
| 49 | latere fit minor, qua istoc ad vos damni permensust viam? |
| 50 | AST. Nil mirum (vetus est maceria) lateres si veteres ruont. |
| 51 | TRUC. Ain tu vero veteres lateres ruere? numquam edepol mihi |
| 52 | quisquam homo mortalis posthac duarum rerum creduit, |
| 53 | ni ego vostra ero maiori facta denarravero. |
| 54 | AST. Estne item violentus ut tu? TRUC. Non enim ille meretriculis |
| 55 | munerandis rem coegit, verum parsimonia |
| 56 | duritiaque: quae nunc ad vos clam exportantur, pessumae; |
| 57 | ea vos estis exunguimini ebibitis. egone haec mussitem? |
| 58 | iam quidem hercle ibo ad forum atque haec facta narrabo seni, |
| 59 | neque istuc insegesti tergo coget examen mali. - |
| 60 | AST. Si ecastor hic homo sinapi victitet, non censeam |
| 61 | tam esse tristem posse. at pol ero benevolens visust suo. |
| 62 | verum ego illum, quamquam violentust, spero inmutari pote |
| 63 | blandimentis, oramentis, ceteris meretriciis; |
| 64 | vidi equom ex indomito domitum fieri atque alias belvas. |
| 65 | nunc ad eram revidebo. <sed> eccum odium progreditur meum. |
| 66 | tristis exit. haud convenit etiam hic dum Phronesium. |