Plautus, Truculentus, 0, II. PROLOGUS
| 1 | Perparvam partem postulat Plautus loci |
| 2 | de vestris magnis atque amoenis moenibus, |
| 3 | Athenas quo sine architectis conferat. |
| 4 | quid nunc? daturin estis an non? adnuont. |
| 5 | scio rem quidem urbis me ablaturum sine mora; |
| 6 | quid si de vostro quippiam orem? abnuont. |
| 7 | eu hercle in vobis resident mores pristini, |
| 8 | ad denegandum ut celeri lingua utamini. |
| 9 | sed hoc agamus qua huc ventumst gratia. |
| 10 | Athenis mutabo ita ut hoc est proscaenium |
| 11 | tantisper dum transigimus hanc comoediam. |
| 12 | hic habitat mulier, nomen cui est Phronesium; |
| 13 | haec huius saecli mores in se possidet: |
| 14 | numquam ab amatore [suo] postulat id quod datumst, |
| 15 | sed relicuom dat operam ne sit relicuom, |
| 16 | poscendo atque auferendo, ut mos est mulierum; |
| 17 | nam omnes id faciunt, cum se amari intellegunt. |
| 18 | ea se peperisse puerum simulat militi, |
| 19 | quo citius rem ab eo averrat cum pulvisculo. |
| 20 | quid multa? stuic superet muliere |
| 21 | hiscum anima ad eum habenti erce teritur. |