Plautus, Trinummus, 2, Scaena I. Lysiteles
| 1 | LYS. Multas res simitu in meo corde vorso, |
| 2 | multum in cogitando dolorem indipiscor: |
| 3 | egomet me coquo et macero et defetigo, |
| 4 | magister mihi exercitor animus nunc est. |
| 5 | sed hoc non liquet neque satis cogitatumst, |
| 6 | utram potius harum mihi artem expetessam, |
| 7 | utram aetati agundae arbitrer firmiorem: |
| 8 | amorin med an rei opsequi potius par sit, |
| 9 | utra in parte plus sit voluptatis vitae |
| 10 | ad aetatem agundam. |
| 11 | de hac re mihi satis hau liquet; nisi hoc sic faciam, opinor, |
| 12 | ut utramque rem simul exputem, iudex sim reusque ad eam rem. |
| 13 | ita faciam, ita placet; omnium primum |
| 14 | Amoris artis eloquar quem ad modum expediant. |
| 15 | numquam Amor quemquam nisi cupidum hominem |
| 16 | postulat se in plagas conicere: |
| 17 | eos cupit, eos consectatur; |
| 18 | subdole [blanditur] ab re consulit, |
| 19 | blandiloquentulus, harpago, mendax, |
| 20 | cuppes, avarus, elegans, despoliator, |
| 21 | latebricolarum hominum corruptor, |
| 22 | [blandus] inops celatum indagator. |
| 23 | nam qui amat quod amat quom extemplo |
| 24 | saviis sagittatis perculsust, |
| 25 | ilico res foras labitur, liquitur. |
| 26 | 'da mihi hoc, mel meum, si me amas, si audes'. |
| 27 | ibi ille cuculus: 'ocelle mi, fiat: |
| 28 | et istuc et si amplius vis dari, dabitur.' |
| 29 | ibi illa pendentem ferit: iam amplius orat; |
| 30 | non satis id est mali, ni amplius etiam, |
| 31 | quod ecbibit, quod comest, quod facit sumpti. |
| 32 | nox datur: ducitur familia tota, |
| 33 | vestiplica, unctor, auri custos, flabelliferae, sandaligerulae, |
| 34 | cantrices, cistellatrices, nuntii, renuntii, |
| 35 | raptores panis et peni; |
| 36 | fit ipse, dum illis comis est, inops amator. |
| 37 | haec ego quom ago cum meo animo et recolo, |
| 38 | ubi qui eget, quam preti sit parvi: |
| 39 | apage te, Amor, non places nil te utor; |
| 40 | quamquam illud est dulce, esse et bibere, |
| 41 | Amor amara dat tamen, satis quod aegre sit: |
| 42 | fugit forum, fugitat suos cognatos, |
| 43 | fugat ipsus se ab suo contutu, |
| 44 | neque eum sibi amicum volunt dici. |
| 45 | mille modis, Amor, ignorandus, |
| 46 | procul abhibendus atque abstandus, |
| 47 | nam qui in amorem praecipitavit, |
| 48 | peius perit quasi saxo saliat: |
| 49 | apage te, Amor, tuas res tibi habeto, |
| 50 | Amor, mihi amicus ne fuas umquam; |
| 51 | sunt tamen quos miseros maleque habeas, |
| 52 | quos tibi obnoxios fecisti. |
| 53 | certumst ad frugem adplicare animum, |
| 54 | quamquam ibi labos grandis capitur. |
| 55 | boni sibi haec expetunt, rem, fidem, honorem, |
| 56 | gloriam et gratiam: hoc probis pretiumst. |
| 57 | eo mihi magis lubet cum probis potius |
| 58 | quam cum improbis vivere vanidicis. |