Plautus, Stichus, 3, Scaena I. Epignomus Stichus Soror
| 1 | EPIGNOMUS Quom bene re gesta salvos convortor domum, |
| 2 | Neptuno grates habeo et Tempestatibus; |
| 3 | simul Mercurio, qui me in mercimoniis |
| 4 | iuvit lucrisque quadruplicavit rem meam. |
| 5 | olim quos abiens adfeci aegrimonia, |
| 6 | eos nunc laetantis faciam adventu meo. |
| 7 | nam iam Antiphonem conveni adfinem meum |
| 8 | cumque eo reveni ex inimicitia in gratiam. |
| 9 | videte, quaeso, quid potest pecunia: |
| 10 | quoniam bene gesta re rediisse me videt |
| 11 | magnasque adportavisse divitias domum, |
| 12 | sine advocatis ibidem in cercuro in stega |
| 13 | in amicitiam atque in gratiam convortimus. |
| 14 | et is hodie apud me cenat et frater meus; |
| 15 | nam heri ambo in uno portu fuimus, sed mea |
| 16 | hodie solutast navis aliquanto prius. |
| 17 | age abduce hasce intro, quas mecum adduxi, Stiche. |
| 18 | STICHUS Ere, si ego taceam seu loquar, scio scire te |
| 19 | quam multas tecum miserias mulcaverim. |
| 20 | nunc hunc diem unum ex illis multis miseriis |
| 21 | volo me eleutheria capere advenientem domum. |
| 22 | EPIG. Et ius et aequom postulas: sumas, Stiche. |
| 23 | in hunc diem te nil moror; abi quo lubet. |
| 24 | cadum tibi veteris vini propino. STICH. Papae, |
| 25 | ducam hodie amicam. EPIG. Vel decem, dum de tuo. |
| 26 | SOR. Quid? hoc etiam unum? EPIG. Quid id autem unumst? expedi. |
| 27 | STICH. Ad cenam ibone? EPIG. Si vocatus, censeo. |
| 28 | STICH. Sic hoc placet; rogatu necne, nil moror. |
| 29 | EPIG. Ubi cenas hodie? STICH. Sic hanc rationem institi: |
| 30 | amicam ego habeo Stephanium hinc ex proxumo, |
| 31 | tui fratris ancillam: eo condixi in symbolam |
| 32 | ad cenam, ad eius conservom Sangarinum Syrum. |
| 33 | eademst amica ambobus, rivales sumus. |
| 34 | EPIG. Age abduce hasce intro. hunc tibi dedo diem. |
| 35 | STICH. Meam culpam habeto, nisi probe excruciavero. |
| 36 | iam hercle ego per hortum ad amicam transibo meam |
| 37 | mi hanc occupatum noctem; eadem symbolam |
| 38 | dabo et iubebo ad Sangarinum cenam coqui. |
| 39 | aut egomet ibo atque opsonabo opsonium. |
| 40 | Sangarinus scio iam hic aderit cum domino suo, |
| 41 | servos homo, qui nisi temperi ad cenam meat, |
| 42 | advorsitores pol cum verberibus decet |
| 43 | dari, uti eum verberabundi adducant domum. |
| 44 | parata res faciam ut sit. egomet me moror. |
| 45 | atque id ne vos miremini, hominis servolos |
| 46 | potare, amare atque ad cenam condicere: |
| 47 | licet haec Athenis nobis. sed quom cogito, |
| 48 | potius quam invidiam inveniam, est etiam hic ostium |
| 49 | aliud posticum nostrarum harunc aedium: |
| 50 | [posticam partem magis utuntur aedium] |
| 51 | ea ibo opsonatum, eadem referam opsonium: |
| 52 | per hortum utroque commeatus continet. |
| 53 | ite hac secundum vos me. ego hunc lacero diem. - |