Plautus, Stichus, 1, Scaena II. Antipho Soror Panegyris
| 1 | ANTIPHO Qui manet ut moneatur semper servos homo officium suom |
| 2 | nec voluntate id facere meminit, servos is habitu hau probust. |
| 3 | vos meministis quot kalendis petere demensum cibum: |
| 4 | qui minus meministis quod opus sit facto facere in aedibus? |
| 5 | iam quidem in suo quicque loco nisi erit mihi situm supellectilis, |
| 6 | quom ego revortar, vos monimentis commonefaciam bubulis. |
| 7 | non homines habitare mecum mi hic videntur, sed sues. |
| 8 | facite sultis, nitidae ut aedes meae sint, quom redeam domum. |
| 9 | iam ego domi adero: ad meam maiorem filiam inviso modo; |
| 10 | siquis me quaeret, inde vocatote aliqui; aut iam egomet hic ero. |
| 11 | SOR. Quid agimus, soror, si offirmabit pater adversum nos? PAN. Pati |
| 12 | nos oportet quod ille faciat, cuius potestas plus potest. |
| 13 | exorando, haud adversando sumendam operam censeo: |
| 14 | gratiam per si petimus, spero ab eo impetrassere; |
| 15 | adversari sine dedecore et scelere summo haud possumus, |
| 16 | neque equidem id factura neque tu ut facias consilium dabo, |
| 17 | verum ut exoremus. novi ego nostros: exorabilest. |
| 18 | ANT. Principium ego quo pacto cum illis occipiam, id ratiocinor: |
| 19 | utrum ego perplexim lacessam oratione ad hunc modum, |
| 20 | quasi numquam quicquam in eas simulem, quasi nil indaudiverim |
| 21 | eas in se meruisse culpam, an potius temptem saeviter, |
| 22 | [an minaciter. scio litis fore, ego meas novi optume.] |
| 23 | si manere hic sese malint potius quam alio nubere. |
| 24 | non faciam. quid mi opust decurso aetatis spatio cum meis |
| 25 | gerere bellum, quom nil, quam ob rem id faciam, meruisse arbitror? |
| 26 | minime, nolo turbas, sed hoc mihi optumum factu arbitror: |
| 27 | [sic faciam: adsimulabo quasi quam culpam in sese admiserint.] |
| 28 | perplexabiliter earum hodie perpavefaciam pectora; |
| 29 | post id [agam] igitur deinde, ut animus meus erit, faciam palam. |
| 30 | multa scio faciunda verba. ibo intro. sed apertast foris. |
| 31 | SOR. Certo enim mihi paternae vocis sonitus auris accidit. |
| 32 | PAN. Is est ecastor. ferre advorsum homini occupemus osculum. |
| 33 | SOR. Salve, mi pater. ANT. Et vos ambae. ilico agite assidite. |
| 34 | SOR. Osculum - ANT. Sat est osculi mihi vostri. PAN. Qui, amabo, pater? |
| 35 | ANT. Quia ita meae animae salsura evenit. SOR. Asside hic, pater. |
| 36 | ANT. Non sedeo istic, vos sedete; ego sedero in subsellio. |
| 37 | PAN. Mane pulvinum. ANT. Bene procuras. mihi satis sic fultumst. sede. |
| 38 | SOR. Sine, pater. ANT. Quid opust? PAN. Opust. ANT. Morem tibi |
| 39 | geram. atque hoc est satis. |
| 40 | SOR. Numquam enim nimis curare possunt suom parentem filiae. |
| 41 | quem aequiust nos potiorem habere quam te? postidea, pater, |
| 42 | viros nostros, quibus tu voluisti esse nos matres familias. |
| 43 | ANT. Bonas ut aequomst facere facitis, quom tamen apsentis viros |
| 44 | proinde habetis quasi praesentes sint. SOR. Pudicitiast, pater, |
| 45 | eos nos magnificare, qui nos socias sumpserunt sibi. |
| 46 | ANT. Num quis hic est alienus nostris dictis auceps auribus? |
| 47 | PAN. Nullus praeter nosque teque. ANT. Vostrum animum adhiberi volo; |
| 48 | nam ego ad vos nunc imperitus rerum et morum mulierum, |
| 49 | discipulus venio ad magistras: quibus matronas moribus, |
| 50 | quae optumae sunt, esse oportet? sed utraque ut dicat mihi. |
| 51 | SOR. Quid istuc est quod huc exquaesitum mulierum mores venis? |
| 52 | ANT. Pol ego uxorem quaero, postquam vostra mater mortuast. |
| 53 | SOR. Facile invenies et peiorem et peius moratam, pater, |
| 54 | quam illa fuit: meliorem neque tu reperies neque sol videt. |
| 55 | ANT. At ego ex te exquaero atque ex istac tua sorore. SOR. Edepol pater, |
| 56 | scio ut oportet esse: si sint - ita ut ego aequom censeo. |
| 57 | ANT. Volo scire ergo, ut aequom censes. SOR. Ut, per urbem quom ambulent, |
| 58 | omnibus os opturent, ne quis merito male dicat sibi. |
| 59 | ANT. Dic vicissim nunciam tu. PAN. Quid vis tibi dicam, pater? |
| 60 | ANT. Ubi facillime spectatur mulier, quae ingenio est bono? |
| 61 | PAN. Quoi male faciundi est potestas, quae ne id faciat temperat. |
| 62 | [ANT. Hau male istuc. age tu altera, utra sit condicio pensior, |
| 63 | virginemne an viduam habere? SOR. Quanta mea sapientiast, |
| 64 | ex malis multis malum quod minimumst, id minimest malum.] |
| 65 | ANT. Qui potest mulier vitare vitiis? SOR. Ut cottidie |
| 66 | pridie caveat ne faciat quod pigeat postridie. |
| 67 | ANT. Quae tibi mulier videtur multo sapientissuma? |
| 68 | PAN. Quae tamen, cum res secundae sunt, se poterit noscere, |
| 69 | et illa quae aequo animo patietur sibi esse peius quam fuit. |
| 70 | ANT. Edepol vos lepide temptavi vostrumque ingenium ingeni. |
| 71 | sed hoc est quod ad vos venio quodque esse ambas conventas volo: |
| 72 | mi auctores ita sunt amici, ut vos hinc abducam domum. |
| 73 | SOR. At enim nos, quarum res agitur, aliter auctores sumus. |
| 74 | nam aut olim, nisi tibi placebant, non datas oportuit, |
| 75 | aut nunc non aequomst abduci, pater, illisce apsentibus. |
| 76 | ANT. Vosne ego patiar cum mendicis nuptas me vivo viris? |
| 77 | SOR. Placet ille meus mihi mendicus: suos rex reginae placet. |
| 78 | idem animust in paupertate qui olim in divitiis fuit: |
| 79 | [ANT. Vosne latrones et mendicos homines magni penditis? |
| 80 | SOR.] non tu me argento dedisti, opinor, nuptum, sed viro. |
| 81 | ANT. Quid illos exspectatis, qui abhinc iam abierunt triennium? |
| 82 | quin vos capitis condicionem ex pessuma primariam? |
| 83 | PAN. Stultitiast, pater, venatum ducere invitas canes. |
| 84 | hostis est uxor, invita quae viro nuptum datur. |
| 85 | ANT. Certumne est neutram vostrarum persequi imperium patris? |
| 86 | PAN. Persequimur, nam quo dedisti nuptum, abire nolumus. |
| 87 | ANT. Bene valete. ibo atque amicis vostra consilia eloquar. |
| 88 | PAN. Probiores credo arbitrabunt, si probis narraveris. |
| 89 | ANT. Curate igitur familiarem rem ut potestis. PAN. Optume, |
| 90 | nunc places, quom recte monstras; nunc tibi auscultabimus. |
| 91 | nunc, soror, abeamus intro. SOR. Immo intervisam domum. |
| 92 | si a viro tibi forte veniet nuntius, facito ut sciam. - |
| 93 | PAN. Neque ego te celabo, neque tu me celassis quod scias. |
| 94 | eho, Crocotium, i, parasitum Gelasimum huc arcessito, |
| 95 | tecum adduce; nam illum ecastor mittere ad portum volo, |
| 96 | si quae forte ex Asia navis heri aut hodie venerit. |
| 97 | nam dies totos apud portum servos unus assidet; |
| 98 | sed tamen volo intervisi. propera atque actutum redi. - |