Plautus, Stichus, 1, Scaena I. Panegyris Soror
| 1 | PANEGYRIS Credo ego miseram |
| 2 | fuisse Penelopam, |
| 3 | soror, suo ex animo, |
| 4 | quae tam diu vidua |
| 5 | viro suo caruit; |
| 6 | nam nos eius animum |
| 7 | de nostris factis noscimus, quarum viri hinc apsunt, |
| 8 | quorumque nos negotiis apsentum, ita ut aequom est, |
| 9 | sollicitae noctes et dies, soror, sumus semper. |
| 10 | SOROR Nostrum officium |
| 11 | nos facere aequomst, |
| 12 | neque id magis facimus |
| 13 | quam nos monet pietas. |
| 14 | sed hic, soror, asside dum: multa volo tecum |
| 15 | loqui de re viri. PAN. Salvene, amabo? |
| 16 | SOR. Spero quidem et volo; sed hoc, soror, crucior, |
| 17 | patrem tuom meumque adeo, unice qui unus |
| 18 | civibus ex omnibus probus perhibetur, |
| 19 | eum nunc improbi viri officio uti, |
| 20 | viris qui tantas apsentibus nostris |
| 21 | facit iniurias immerito |
| 22 | nosque ab eis abducere volt. |
| 23 | haec res vitae me, soror, saturant, |
| 24 | haec mihi dividiae et senio sunt. |
| 25 | PAN. Ne lacruma, soror, neu tuo id animo |
| 26 | fac quod tibi tuos pater facere minatur: |
| 27 | spes est eum melius facturum. |
| 28 | novi ego illum: ioculo istaec dicit, |
| 29 | neque ille sibi mereat Persarum |
| 30 | montis, qui esse aurei perhibentur, |
| 31 | ut istuc faciat quod tu metuis. |
| 32 | tamen si faciat, minime irasci |
| 33 | decet, neque id immerito eveniet. |
| 34 | nam viri nostri domo ut abierunt, |
| 35 | hic tertius annus. SOR. Ita ut memoras. |
| 36 | PAN. Quom ipsi interea vivant, valeant, |
| 37 | ubi sint, quid agant, ecquid agant, |
| 38 | neque participant nos, neque redeunt. |
| 39 | SOR. An id doles, soror, |
| 40 | quia illi suom officium |
| 41 | non colunt, quom tu tuom facis? PAN. Ita pol. |
| 42 | SOR. Tace sis, cave sis audiam ego istuc |
| 43 | posthac ex te. PAN. Nam quid iam? |
| 44 | SOR. Quia pol meo animo omnis sapientis |
| 45 | suom officium aequom est colere et facere. |
| 46 | quam ob rem ego te hoc, soror, tametsi es maior, |
| 47 | moneo, ut tuom memineris officium: |
| 48 | etsi illi improbi sint atque aliter |
| 49 | nobis faciant quam aequomst, tam pol |
| 50 | ne quid magis simus *** omnibus obnixe opibus |
| 51 | nostrum officium meminisse decet. |
| 52 | PAN. Placet; taceo. SOR. At memineris facito. |
| 53 | [PAN. Nolo ego, soror, me credi esse immemorem viri, |
| 54 | neque ille eos honores, mihi quos habuit, perdidit; |
| 55 | nam pol mihi grata acceptaque eiust benignitas. |
| 56 | et me quidem haec condicio nunc non paenitet, |
| 57 | neque est cur [non] studeam has nuptias mutarier; |
| 58 | verum postremo in patris potestate est situm: |
| 59 | faciendum id nobis quod parentes imperant. |
| 60 | SOR. Scio, atque in cogitando maerore augeor, |
| 61 | nam propemodum iam ostendit suam sententiam. |
| 62 | PAN. Igitur quaeramus, nobis quid facto usus sit.] |