Plautus, Pseudolus, 2, Scaena I. Pseudolus
| 1 | PS. Pro Iuppiter, ut mihi, quidquid ago, lepide omnia prospereque eveniunt: |
| 2 | neque quod dubitem neque quod timeam, meo in pectore conditumst consilium. |
| 3 | nam ea stultitiast, facinus magnum timido cordi credere; nam omnes |
| 4 | res perinde sunt |
| 5 | ut agas, ut eas magni facias; nam ego in meo pectore prius *** |
| 6 | ita paravi copias, |
| 7 | duplicis triplicis dolos perfidias, ut, ubiquomque hostibus congrediar - |
| 8 | maiorum meum fretus virtute dicam, |
| 9 | mea industria et malitia fraudulenta - |
| 10 | facile ut vincam, facile ut spoliem meos perduellis meis perfidiis. |
| 11 | nunc inimicum ego hunc communem meum atque vostrorum omnium, |
| 12 | Ballionem, exballistabo lepide: date operam modo; |
| 13 | [hoc ego oppidum admoenire, ut hodie capiatur, volo.] |
| 14 | atque huc meas legiones adducam; si expugno - |
| 15 | facilem hanc rem meis civibus faciam |
| 16 | post ad oppidum hoc vetus continuo meum exercitum protinus obducam: |
| 17 | inde me et simul participes omnis meos praeda onerabo atque opplebo, |
| 18 | metum et fugam perduellibus meis me ut sciant natum. |
| 19 | eo sum genere gnatus: magna me facinora decet efficere, |
| 20 | quae post mihi clara et diu clueant. |
| 21 | sed hunc quem video? quis hic est qui oculis meis obviam ignobilis obicitur? |
| 22 | lubet scire quid hic veniat cum machaera et huic |
| 23 | quam rem agat, hinc dabo insidias. |