Plautus, Poenulus, 5, Scaena VI. Lycus Agorastocles Hanno Antamonides.
| 1 | LYCUS Decipitur nemo, mea quidem sententia, |
| 2 | qui suis amicis narrat recte res suas; |
| 3 | nam omnibus amicis meis idem unum convenit, |
| 4 | ut me suspendam, ne addicar Agorastocli. |
| 5 | AGOR. Leno, eamus in ius. LYC. Opsecro te, Agorastocles, |
| 6 | suspendere ut me liceat. HAN. In ius te voco. |
| 7 | LYC. Quid tibi mecum autem? HAN. Quia hasce aio liberas |
| 8 | ingenuasque esse filias ambas meas; |
| 9 | eae sunt surruptae cum nutrice parvolae. |
| 10 | LYC. Iam pridem equidem istuc scivi, et miratus fui, |
| 11 | neminem venire qui istas adsereret manu. |
| 12 | [meae quidem profecto non sunt. ANTAM. Leno, in ius eas. |
| 13 | LYC. De prandio tu dicis. debetur, dabo.] |
| 14 | AGOR. Duplum pro furto mi opus est. LYC. Sume hinc quid lubet. |
| 15 | HAN. Et mihi suppliciis multis. LYC. Sume hinc quid lubet: |
| 16 | [ANTAM. Et mihi quidem mina argenti. LY. Sume hinc quid lubet.] |
| 17 | collo rem solvam iam omnibus, quasi baiolus. |
| 18 | [AGOR. Numquid recusas contra me? LYC. Haud verbum quidem. |
| 19 | AGOR. Ite igitur intro, mulieres. sed patrue mi, |
| 20 | tuam, ut dixisti, mihi desponde filiam. |
| 21 | HAN. Haud aliter ausim. ANTAM. Bene vale. AGOR. Et tu bene vale. |
| 22 | ANTAM. Leno, arrabonem hoc pro mina mecum fero. - |
| 23 | LYC. Perii hercle. AGOR. Immo haud multo post, si in ius veneris. |
| 24 | LYC. Quin egomet tibi me addico. quid praetore opust? |
| 25 | verum obsecro te, ut liceat simplum solvere, |
| 26 | trecentos Philippos; credo conradi potest: |
| 27 | cras auctionem faciam. AGOR. Tantisper quidem |
| 28 | ut sis apud me lignea in custodia. |
| 29 | LYC. Fiat. AGOR. Sequere intro, patrue mi, ut hunc festum diem |
| 30 | habeamus hilare, huius malo et nostro bono. |
| 31 | multum valete. multa verba fecimus; |
| 32 | malum postremo omne ad lenonem reccidit. |
| 33 | nunc, quod postremum est condimentum fabulae, |
| 34 | si placuit, plausum postulat comoedia. - ] |