Plautus, Poenulus, 5, Scaena V. Antamonides Anterastilis Adelphasium Hanno Agorastocles.
| 1 | ANTAMONIDES Si ego minam non ultus fuero probe, quam lenoni dedi, |
| 2 | tum profecto me sibi habento scurrae ludificatui. |
| 3 | is etiam me ad prandium ad se abduxit ignavissimus, |
| 4 | ipse abiit foras, me reliquit pro atriensi in aedibus, |
| 5 | ubi nec leno neque illae redeunt, nec quod edim quicquam datur. |
| 6 | pro maiore parte prandi pignus cepi, abii foras; |
| 7 | sic dedero: aere militari tetigero lenunculum. |
| 8 | nanctus est hominem, mina quem argenti circumduceret. |
| 9 | sed mea amica nunc mihi irato obviam veniat velim: |
| 10 | iam pol ego illam pugnis totam faciam uti sit merulea, |
| 11 | ita replebo atritate, atrior multo ut siet, |
| 12 | quam Aegyptini, qui cortinam ludis per circum ferunt. |
| 13 | ANTER. Tene sis me arte, mea voluptas; male ego metuo miluos, |
| 14 | mala illa bestia est, ne forte me auferat pullum tuom. |
| 15 | AD. Ut nequeo te satis complecti, mi pater. ANTAM. Ego me moror. |
| 16 | propemodum hoc opsonare prandium potero mihi. |
| 17 | sed quid hoc est? quid est? quid hoc est? quid ego video? quo modo? |
| 18 | quid hoc est conduplicationis? quae haec est congeminatio? |
| 19 | quis hic homo est cum tunicis longis quasi puer cauponius? |
| 20 | satin ego oculis cerno? estne illaec mea amica Anterastilis? |
| 21 | et ea est certo. iam pridem ego me sensi nihili pendier. |
| 22 | non pudet puellam amplexari baiolum in media via? |
| 23 | iam hercle ego illum excruciandum totum carnufici dabo. |
| 24 | sane genus hoc mulierosumst tunicis demissiciis. |
| 25 | sed adire certum est hanc amatricem Africam. |
| 26 | heus tu, tibi dico, mulier, ecquid te pudet? |
| 27 | quid tibi negoti est autem cum istac? dic mihi. |
| 28 | HAN. Adulescens, salve. ANTAM. Nolo, nihil ad te attinet. |
| 29 | quid tibi hanc digito tactio est? HAN. Quia mihi lubet. |
| 30 | ANT. Lubet? HAN. Ita dico. ANT. Ligula, i in malam crucem. |
| 31 | tune hic amator audes esse, hallex viri, |
| 32 | aut contrectare quod mares homines amant? |
| 33 | deglupta mena, sarrapis, sementium, |
| 34 | manstruca, halagora, sampsa, tum autem plenior |
| 35 | ali ulpicique quam Romani remiges. |
| 36 | AGOR. Num tibi, adulescens, malae aut dentes pruriunt, |
| 37 | qui huic es molestus, an malam rem quaeritas? |
| 38 | ANTAM. Quin adhibuisti, dum istaec loquere, tympanum? |
| 39 | nam te cinaedum esse arbitror magis quam virum. |
| 40 | AGOR. Scin quam cinaedus sum? ite istinc, servi, foras, |
| 41 | ecferte fustis. ANTAM. Heus tu, si quid per iocum |
| 42 | dixi, nolito in serium convertere. |
| 43 | ANTER. Qui tibi lubido est, opsecro, Antamonides, |
| 44 | loqui inclementer nostro cognato et patri? |
| 45 | nam hic noster pater est; hic nos cognovit modo |
| 46 | et hunc sui fratris filium. ANTAM. Ita me Iuppiter |
| 47 | bene amet, bene factum. gaudeo et volup est mihi, |
| 48 | si quid lenoni optigit magni mali. |
| 49 | [quomque e virtute vobis fortuna optigit. |
| 50 | ANTER. Credibile ecastor dicit. crede huic, mi pater. |
| 51 | HAN. Credo. AGOR. Et ego credo. |
| 52 | sed eccum lenonem Lycum.] |
| 53 | AGOR. Bonum virum eccum video, se recipit domum; |
| 54 | [HAN. Quis hic est? AGOR. Utrumvis est, vel leno vel Lycus. |
| 55 | in servitute hic filias habuit tuas |
| 56 | et mi auri fur est. HAN. Bellum hominem, quem noveris.] |
| 57 | rapiamus in ius. HAN. Minime. AGOR. Quapropter? HAN. Quia |
| 58 | iniuriarum multo induci satius est. |