Plautus, Poenulus, 5, Scaena II. Agorastocles Milphio Hanno Antamonides.
| 1 | AGORASTOCLES Ain tu tibi dixe Syncerastum, Milphio, |
| 2 | eas esse ingenuas ambas surrupticias |
| 3 | Carthaginiensis? MILPHIO Aio, et, si frugi esse vis, |
| 4 | eas liberali iam adseres causa manu. |
| 5 | nam tuom flagitiumst tuas te popularis pati |
| 6 | servire ante oculos, domi quae fuerint liberae. |
| 7 | HAN. Pro di immortales, opsecro vostram fidem, |
| 8 | quam orationem hanc aures dulcem devorant. |
| 9 | creta est profecto horum hominum oratio, |
| 10 | ut mi apsterserunt omnem sorditudinem. |
| 11 | AGOR. Si ad eam rem testis habeam, faciam quod iubes. |
| 12 | MIL. Quid tu mihi testis? quin tu insistis fortiter? |
| 13 | aliqua Fortuna fuerit adiutrix tibi. |
| 14 | AGOR. Incipere multost quam impetrare facilius. |
| 15 | MIL. Sed quae illaec avis est, quae huc cum tunicis advenit? |
| 16 | numnam in balineis circumductust pallio? |
| 17 | AGOR. Facies quidem edepol Punicast. MIL. Guggast homo. |
| 18 | servos quidem edepol veteres antiquosque habet. |
| 19 | AGOR. Qui scis? MIL. Viden homines sarcinatos consequi? |
| 20 | atque ut opinor digitos in manibus non habent. |
| 21 | AGOR. Quid iam? MIL. Quia incedunt cum anulatis auribus. |
| 22 | HAN. Adibo hosce atque appellabo Punice. |
| 23 | si respondebunt, Punice pergam loqui; |
| 24 | si non, tum ad horum mores linguam vertero. |
| 25 | MIL. Quid ais tu? ecquid commeministi Punice? |
| 26 | AGOR. Nihil edepol. nam qui scire potui, dic mihi, |
| 27 | qui illim sexennis perierim Carthagine? |
| 28 | HAN. Pro di immortales, plurumi ad illum modum |
| 29 | periere pueri liberi Carthagine. |
| 30 | MIL. Quid ais tu? AGOR. Quid vis? MIL. Vin appellem hunc Punice? |
| 31 | AGOR. An scis? MIL. Nullus me est hodie Poenus Poenior. |
| 32 | AGOR. Adi atque appella, quid velit, quid venerit, |
| 33 | qui sit, quoiatis, unde sit: ne parseris. |
| 34 | MIL. Avo. quoiates estis aut quo ex oppido? |
| 35 | HAN. Anno byn mytthymballe udradait annech. |
| 36 | AGOR. Quid ait? MIL. Hannonem se esse ait Carthagine, |
| 37 | Carthaginiensis Mytthumbalis filium. |
| 38 | HAN. Avo. MIL. Salutat. HAN. Donni. MIL. Doni volt tibi |
| 39 | dare hic nescio quid. audin pollicitarier? |
| 40 | AGOR. Saluta hunc rursus Punice verbis meis. |
| 41 | MIL. Avo donni inquit hic tibi verbis suis. |
| 42 | HAN. Me har bocca. MIL. Istuc tibi sit potius quam mihi. |
| 43 | AGOR. Quid ait? MIL. Miseram esse praedicat buccam sibi. |
| 44 | fortasse medicos nos esse arbitrarier. |
| 45 | AGOR. Si <ita> est, nega esse; nolo ego errare hospitem. |
| 46 | MIL. Audin tu? HAN. Rufeyn nyccho issam. AGOR. Sic volo |
| 47 | profecto vera cuncta huic expedirier. |
| 48 | roga numquid opus sit. MIL. Tu qui zonam non habes, |
| 49 | quid in hanc venistis urbem aut quid quaeritis? |
| 50 | HAN. Muphursa. ANTAM. Quid ait? HAN. Mivulec hianna. ANTAM. Quid venit? |
| 51 | MIL. Non audis? mures Africanos praedicat |
| 52 | in pompam ludis dare se velle aedilibus. |
| 53 | HAN. Lech lachanna nilimniichto. AGOR. Quid nunc ait? |
| 54 | MIL. Ligulas, canalis ait se advexisse et nuces: |
| 55 | nunc orat, operam ut des sibi, ut ea veneant. |
| 56 | AGOR. Mercator credo est. HAN. Assam. MIL. Arvinam quidem. |
| 57 | HAN. Palu mirga detha. AGOR. Milphio, quid nunc ait? |
| 58 | MIL. Palas vendundas sibi ait et mergas datas, |
| 59 | ad messim credo, nisi quid tu aliud sapis. |
| 60 | [ut hortum fodiat atque ut frumentum metat.] |
| 61 | AGOR. Quid istuc ad me? MIL. Certiorem te esse volt, |
| 62 | ne quid clam furtim se accepisse censeas. |
| 63 | HAN. Mufonnim siccoratim. MIL. Hem, cave sis feceris |
| 64 | quod hic te orat. AGOR. Quid ait aut quid orat? expedi. |
| 65 | MIL. Sub cratim ut iubeas se supponi atque eo |
| 66 | lapides imponi multos, ut sese neces. |
| 67 | HAN. Gunebbal samem lyryla. AGOR. Narra, quid est? |
| 68 | quid ait? MIL. Non hercle nunc quidem quicquam scio. |
| 69 | HANN. At ut scias, nunc dehinc latine iam loquar. |
| 70 | servom hercle te esse oportet et nequam et malum, |
| 71 | hominem peregrinum atque advenam qui inrideas. |
| 72 | MIL. At hercle te hominem et sycophantam et subdolum, |
| 73 | qui huc advenisti nos captatum, migdilix, |
| 74 | bisulci lingua quasi proserpens bestia. |
| 75 | AGOR. Maledicta hinc aufer, linguam compescas face. |
| 76 | maledicere huic tu temperabis, si sapis. |
| 77 | meis consanguineis nolo te iniuste loqui. |
| 78 | Carthagini ego sum gnatus, ut tu sis sciens. |
| 79 | HAN. O mi popularis, salve. AGOR. Et tu edepol, quisquis es. |
| 80 | et si quid opus est, quaeso, dic atque impera |
| 81 | popularitatis causa. HAN. Habeo gratiam. |
| 82 | [verum ego hic hospitium habeo: Antidamae filium |
| 83 | quaero (commostra si novisti) Agorastoclem.] |
| 84 | sed ecquem adulescentem tu hic novisti Agorastoclem? |
| 85 | AGOR. Siquidem Antidamai quaeris adoptaticium, |
| 86 | ego sum ipsus quem tu quaeris. HAN. Hem, quid ego audio? |
| 87 | AGOR. Antidamae gnatum me esse. HAN. Si itast, tesseram |
| 88 | conferre si vis hospitalem, eccam attuli. |
| 89 | AGOR. Agedum huc ostende. est par probe, quam habeo domi. |
| 90 | HAN. O mi hospes, salve multum. nam mihi tuos pater |
| 91 | patritus ergo hospes Antidamas fuit. |
| 92 | haec mi hospitalis tessera cum illo fuit. |
| 93 | AGOR. Ergo hic apud me hospitium tibi praebebitur. |
| 94 | nam haud repudio hospitium neque Carthaginem, |
| 95 | unde sum oriundus. HAN. Di dent tibi omnes quae velis. |
| 96 | quid ais? qui potuit fieri, ut Carthagini |
| 97 | gnatus sis? hic autem habuisti Aetolum patrem. |
| 98 | AGOR. Surruptus sum illinc. hic me Antidama hospes tuos |
| 99 | emit, et is me sibi adoptavit filium. |
| 100 | HAN. Demarcho item ipse fuit adoptaticius. |
| 101 | sed mitto de illoc, ad te redeo. dic mihi, |
| 102 | ecquid meministi tuom parentum nomina, |
| 103 | patris atque matris? AGOR. Memini. HAN. Memoradum mihi, |
| 104 | si novi forte aut si sunt cognati mihi. |
| 105 | AGOR. Ampsigura mater mihi fuit, Iahon pater. |
| 106 | HAN. Patrem atque matrem viverent vellem tibi. |
| 107 | AGOR. An mortui sunt? HAN. Factum, quod aegre tuli. |
| 108 | nam mihi sobrina Ampsigura tua mater fuit; |
| 109 | pater tuos, is erat frater patruelis meus, |
| 110 | et is me heredem fecit, quom suom obiit diem, |
| 111 | quo me privatum aegre patior mortuo. |
| 112 | sed si ita est, ut tu sis Iahonis filius, |
| 113 | signum esse oportet in manu laeva tibi, |
| 114 | ludenti puero quod memordit simia. |
| 115 | ostende, inspiciam. <AGOR. Em ostendo.> HAN. Aperi. audi atque ades: |
| 116 | AGOR. Mi patrue, salve. HAN. Et tu salve, Agorastocles. |
| 117 | iterum mihi gnatus videor, quom te repperi. |
| 118 | MIL. Pol istam rem vobis bene evenisse gaudeo. |
| 119 | sed te moneri num nevis? HAN. Sane volo. |
| 120 | MIL. Paterna oportet filio reddi bona. |
| 121 | aequomst habere hunc bona quae possedit pater. |
| 122 | HAN. Haud postulo aliter: restituentur omnia; |
| 123 | suam sibi rem salvam sistam, si illo advenerit. |
| 124 | MIL. Facito sis reddas, etsi hic habitabit, tamen. |
| 125 | HAN. Quin mea quoque iste habebit, si quid me fuat. |
| 126 | MIL. Festivom facinus venit mi in mentem modo. |
| 127 | HAN. Quid id est? MIL. Tua opus est opera. HAN. Dic mihi quid lubet: |
| 128 | profecto uteris, ut voles, operam meam. |
| 129 | quid est negoti? MIL. Potin tu fieri subdolus? |
| 130 | HAN. Inimico possum, amico insipientia est. |
| 131 | MIL. Inimicus hercle est huius. HAN. Male faxim lubens. |
| 132 | MIL. Amat ab lenone hic. HAN. Facere sapienter puto. |
| 133 | MIL. Leno hic habitat vicinus. HAN. Male faxim lubens. |
| 134 | MIL. Ei duae puellae sunt meretrices servolae |
| 135 | sorores: earum hic alteram efflictim perit, |
| 136 | neque eam incestavit umquam. HAN. Acerba amatiost. |
| 137 | MIL. Hunc leno ludificatur. HAN. Suom quaestum colit. |
| 138 | MIL. Hic illi malam rem dare volt. HAN. Frugist, si id facit. |
| 139 | MIL. Nunc hoc consilium capio et hanc fabricam apparo, |
| 140 | ut te allegemus, filias dicas tuas |
| 141 | surruptasque esse parvolas Carthagine *** |
| 142 | manu liberali causa ambas adseras, |
| 143 | quasi filiae tuae sint. iamne intellegis? |
| 144 | HAN. Intellego hercle. nam mihi item gnatae duae |
| 145 | cum nutrice una sunt surruptae parvolae. |
| 146 | MIL. Lepide hercle adsimulas. iam in principio id mihi placet. |
| 147 | HAN. Pol magis quam vellem. MIL. Eu hercle mortalem catum, |
| 148 | *** malum crudumque, estolidum et subdolum. |
| 149 | ut adflet, quo illud gestu faciat facilius. |
| 150 | me quoque dolis iam superat architectonem. |
| 151 | HAN. Sed earum nutrix qua sit facie, mi expedi. |
| 152 | MIL. Statura hau magna, corpore aquilost. HAN. Ipsa east. |
| 153 | MIL. Specie venusta, ore atque oculis pernigris. |
| 154 | HAN. Formam quidem hercle verbis depinxti probe. |
| 155 | MIL. Vin eam videre? HAN. Filias malo meas. |
| 156 | sed i atque evoca illam; si eae meae sunt filiae, |
| 157 | si illarum est nutrix, me continuo noverit. |
| 158 | MIL. Heus, ecquis hic est? nuntiate ut prodeat |
| 159 | foras Giddeneni. est qui illam conventam esse volt. |