Plautus, Poenulus, 3, Scaena I. Agorastocles Advocati.
| 1 | AGORASTOCLES Ita me di ament, tardo amico nihil est quicquam inaequius, |
| 2 | praesertim homini amanti, qui quidquid agit properat omnia. |
| 3 | sicut ego hos duco advocatos, homines spissigradissimos, |
| 4 | tardiores quam corbitae sunt in tranquillo mari. |
| 5 | atque equidem hercle dedita opera amicos fugitavi senes: |
| 6 | scibam aetate tardiores, metui meo amori moram. |
| 7 | nequiquam hos procos mi elegi loripedis, tardissimos. |
| 8 | quin si ituri hodie estis, ite, aut ite hinc in malam crucem. |
| 9 | sicine oportet ire amicos homini amanti operam datum? |
| 10 | nam iste quidem gradus succretust cribro pollinario, |
| 11 | nisi cum pedicis condidicistis istoc grassari gradu. |
| 12 | ADVOCATI Heus tu, quamquam nos videmur tibi plebeii et pauperes, |
| 13 | si nec recte dicis nobis, dives de summo loco, |
| 14 | divitem audacter solemus mactare infortunio. |
| 15 | nec tibi nos obnoxii [sumus] istuc, quid tu ames aut oderis: |
| 16 | quom argentum pro capite dedimus, nostrum dedimus, non tuom; |
| 17 | liberos nos esse oportet. nos te nihili pendimus, |
| 18 | ne tuo nos amori servos [tuos] esse addictos censeas. |
| 19 | liberos homines per urbem modico magis par est gradu |
| 20 | ire, servile esse duco festinantem currere. |
| 21 | praesertim in re populi placida atque interfectis hostibus |
| 22 | non decet tumultuari. sed si properabas magis, |
| 23 | pridie nos te advocatos huc duxisse oportuit. |
| 24 | ne tu opinere, haud quisquam hodie nostrum curret per vias, |
| 25 | neque nos populus pro cerritis insectabit lapidibus. |
| 26 | AGOR. At si ad prandium me in aedem vos dixissem ducere, |
| 27 | vinceretis cervom cursu vel gralatorem gradu; |
| 28 | nunc vos quia mihi advocatos dixi et testis ducere, |
| 29 | podagrosi estis ac vicistis cochleam tarditudine. |
| 30 | ADV. An vero non iusta causa est, quor curratur celeriter |
| 31 | ubi bibas, edas de alieno quantum velis usque ad fatim, |
| 32 | quod tu invitus numquam reddas domino, de quoio ederis? |
| 33 | sed tamen cum eo cum quiqui, quamquam sumus pauperculi, |
| 34 | est domi quod edimus, ne nos tam contemptim conteras. |
| 35 | quidquid est pauxillulum illuc, nostrum id omne, non tuomst, |
| 36 | neque nos quemquam flagitamus neque nos quisquam flagitat. |
| 37 | tua causa nemo nostrorumst suos rupturus ramites. |
| 38 | AGOR. Nimis iracundi estis: equidem haec vobis dixi per iocum. |
| 39 | ADV. Per iocum itidem dictum habeto quae nos tibi respondimus. |
| 40 | [AGOR. Obsecro hercle, operam celocem hanc mihi, ne corbitam date; |
| 41 | attrepidate saltem, nam vos adproperare haud postulo. |
| 42 | ADV. Si quid tu placide otioseque agere vis, operam damus; |
| 43 | si properas, cursores meliust te advocatos ducere.] |
| 44 | AGOR. Scitis rem, narravi vobis quod vestra opera mi opus siet, |
| 45 | de lenone hoc, qui me amantem ludificatur tam diu, |
| 46 | ei paratae ut sint insidiae de auro et de servo meo. |
| 47 | ADV. Omnia istaec scimus iam nos, si hi spectatores sciant; |
| 48 | horunc hic nunc causa haec agitur spectatorum fabula: |
| 49 | hos te satius est docere, ut, quando agas, quid agas sciant. |
| 50 | nos tu ne curassis: scimus rem omnem, quippe omnes simul |
| 51 | didicimus tecum una, ut respondere possemus tibi. |
| 52 | AGOR. Ita profecto est. sed agite igitur, ut sciam vos scire rem, |
| 53 | expedite [et] mihi quae vobis dudum dixi dicite. |
| 54 | ADV. Itane? temptas an sciamus? non meminisse nos ratus, |
| 55 | quo modo trecentos Philippos Collybisco vilico |
| 56 | dederis, quos deferret huc ad lenonem inimicum tuom, |
| 57 | [isque] se ut assimularet peregrinum esse aliunde ex alio oppido? |
| 58 | ubi is detulerit, tu eo quaesitum servom advenies tuom |
| 59 | cum pecunia. AGOR. Meministis memoriter, servastis me. |
| 60 | ADV. Ille negabit: Milphionem quaeri censebit tuom; |
| 61 | id duplicabit omne furtum. leno addicetur tibi. |
| 62 | ad eam rem nos esse testis vis tibi. AGOR. Tenetis rem. |
| 63 | ADV. Vix quidem hercle, ita pauxilla est, digitulis primoribus. |
| 64 | AGOR. [Hoc cito et cursim est agendum. propera iam quantum potest. |
| 65 | ADV. Bene vale igitur. te advocatos meliust celeris ducere; |
| 66 | tardi sumus nos. AGOR. Optime itis, pessime hercle dicitis. |
| 67 | quin etiam deciderint vobis femina in talos velim. |
| 68 | ADV. At edepol nos tibi in lumbos linguam atque oculos in solum. |
| 69 | AGOR. Heia, hau vostrumst iracundos esse, quod dixi ioco. |
| 70 | ADV. Nec tuom quidem est amicis per iocum iniuste loqui. |
| 71 | AGOR. Mittite istaec. quid velim vos, scitis. ADV. Callemus probe: |
| 72 | lenonem ut periurum perdas, id studes. AGOR. Tenetis rem.] |
| 73 | euge, opportune egrediuntur Milphio una et vilicus. |
| 74 | basilice exornatus incedit et fabre ad fallaciam. |