Plautus, Persa, 4, Scaena VII. Toxilus Dordalus Virgo Saturio
| 1 | TOX. Postquam illic <hinc> abiit, dicere hic quidvis licet. |
| 2 | ne hic tibi dies inluxit lucrificabilis. |
| 3 | nam non emisti hanc, verum fecisti lucri. |
| 4 | DOR. Ille quidem iam scit, quid negoti gesserit, |
| 5 | qui mihi furtivam meo periclo vendidit, |
| 6 | argentum accepit, abiit. qui ego nunc scio, |
| 7 | an iam adseratur haec manu? quo illum sequar? |
| 8 | in Persas? nugas. TOX. Credidi gratum fore |
| 9 | beneficium meum apud te. DOR. Immo equidem gratiam |
| 10 | tibi, Toxile, habeo; nam te sensi sedulo |
| 11 | mihi dare bonam operam. TOX. Tibine ego? immo sedulo. |
| 12 | DOR. Attat, oblitus sum intus dudum edicere |
| 13 | quae volui edicta. adserva hanc. - TOX. Salvast haec quidem. |
| 14 | VIR. Pater nunc cessat. TOX. Quid si admoneam? VIR. Tempus est. |
| 15 | TOX. Heus, Saturio, exi. nunc est illa occasio |
| 16 | inimicum ulcisci. SATURIO Ecce me. numquid moror? |
| 17 | TOX. Age, illuc abscede procul e conspectu, tace; |
| 18 | ubi cum lenone me videbis conloqui, |
| 19 | tum turbam facito. SAG. Dictum sapienti sat est. |
| 20 | TOX. Tunc, quando abiero - SAG. Quin taces? scio quid velis. |