Plautus, Mostellaria, 4, Scaena IV. Phaniscus Pinacium Theopropides
| 1 | PHAN. Hic quidem neque convivarum sonitus, item ut antehac fuit, |
| 2 | neque tibicinam cantantem neque alium quemquam audio. |
| 3 | TH. Quae illaec res est? quid illisce homines quaerunt apud aedis meas? |
| 4 | quid volunt? quid intro spectant? PIN. Pergam pultare ostium. |
| 5 | heus, reclude, heus, Tranio, etiamne aperis? TH. Quae haec est fabula? |
| 6 | PIN. Etiamne aperis? Callidamati nostro adversum venimus. |
| 7 | TH. Heus vos, pueri, quid istic agitis? quid istas aedis frangitis? |
| 8 | PHAN. Heus senex, quid tu percontare ad te quod nihil attinet? |
| 9 | TH. Nihil ad me attinet? PHAN. Nisi forte factus praefectus novos, |
| 10 | qui res alienas procures, quaeras videas audias. |
| 11 | TH. Non sunt istae aedis, ubi statis. PHAN. Quid ais? an iam vendidit |
| 12 | aedis Philolaches? aut quidem iste nos defrustratur senex. |
| 13 | TH. Vera dico. sed quid vobis est negoti hic? PHAN. Eloquar. |
| 14 | erus hic noster potat. TH. Erus hic voster potat? PHAN. Ita loquor. |
| 15 | TH. Puere, nimium delicatus. PHAN. Ei advorsum venimus. |
| 16 | TH. Cui homini? PHAN. Ero nostro. quaeso, quotiens dicendumst tibi? |
| 17 | TH. Puere, nemo hic habitat. nam te esse arbitror puerum probum. |
| 18 | PHAN. Non hic Philolaches adulescens habitat hisce in aedibus? |
| 19 | TH. Habitavit, verum emigravit iam diu ex hisce aedibus. |
| 20 | PIN. Senex hic elleborosust certe. PHAN. Erras pervorse, pater. |
| 21 | nam nisi hinc hodie emigravit aut heri, certo scio |
| 22 | hic habitare. TH. Quin sex menses iam hic nemo habitat. PIN. Somnias. |
| 23 | TH. Egone? PIN. Tu. TH. Tu ne molestus. sine me cum puero loqui. |
| 24 | nemo habitat. PHAN. Habitat profecto, nam heri et nudius tertius, |
| 25 | quartus, quintus, sextus, usque postquam hinc peregre eius pater |
| 26 | abiit, numquam hic triduom unum desitum est potarier. |
| 27 | TH. Quid ais? PHAN. Triduom unum est haud intermissum hic esse et bibi, |
| 28 | scorta duci, pergraecari, fidicinas tibicinas |
| 29 | ducere. TH. Quis istaec faciebat? PHAN. Philolaches. TH. Qui Philolaches? |
| 30 | PHAN. Quoius patrem Theopropidem esse opinor. TH. Ei <mihi>, occidi, |
| 31 | si haec hic vera memorat. pergam porro percontarier. |
| 32 | ain tu istic potare solitum Philolachem istum, quisquis est, |
| 33 | cum ero vostro? PHAN. Hic, inquam. TH. Puere, praeter speciem stultus es. |
| 34 | vide sis, ne forte ad merendam quopiam devorteris |
| 35 | atque ibi ampliuscule quam satis fuerit biberis. PHAN. Quid est? |
| 36 | TH. Ita dico, ne ad alias aedis perperam deveneris. |
| 37 | PHAN. Scio qua me ire oportet et quo venerim novi locum. |
| 38 | Philolaches hic habitat, cuius est pater Theopropides. |
| 39 | qui, postquam pater ad mercatum hinc abiit, hic tibicinam |
| 40 | liberavit. TH. Philolachesne ergo? PHAN. Ita, Philematium quidem. |
| 41 | TH. Quanti? PHAN. Triginta. TH. Talentis? PHAN. Ma ton Apollo, sed minis. |
| 42 | TH. Liberavit? PHAN. Liberavit valide, triginta minis. |
| 43 | TH. Ain minis triginta amicam destinatam Philolachi? |
| 44 | PHAN. Aio. TH. Atque eam manu emisisse? PHAN. Aio. TH. Et, postquam eius hinc pater |
| 45 | sit profectus peregre, perpotasse assiduo, ac simul |
| 46 | tuo cum domino? PHAN. Aio. TH. Quid? is aedis emit has hinc proxumas? |
| 47 | PHAN. Non aio. TH. Quadraginta etiam dedit huic quae essent pignori? |
| 48 | PHAN. Neque istud aio. TH. Ei, perdis. PHAN. Immo suom patrem illic perdidit. |
| 49 | TH. Vera cantas. PHAN. Vana vellem. patris amicus videlicet. |
| 50 | TH. Eu edepol patrem eius miserum praedicas. PHAN. Nihil hoc quidem est, |
| 51 | triginta minae, prae quam alios dapsilis sumptus facit. |
| 52 | TH. Perdidit patrem. PHAN. Unus istic servos est sacerrimus, |
| 53 | Tranio: is vel Herculi conterere quaestum possiet. |
| 54 | edepol ne me eius patris misere miseret, qui cum istaec sciet |
| 55 | facta ita, amburet ei misero corculum carbunculus. |
| 56 | TH. Si quidem istaec vera sunt. PHAN. Quid meream, quam ob rem mentiar? |
| 57 | PIN. Heus vos, ecquis hasce aperit? PHAN. Quid istas pultas, ubi nemo intus est? |
| 58 | alio credo comissatum abiisse. abeamus nunciam |
| 59 | atque porro quaeritemus <illos>. sequere hac me. <PIN. Sequor>. |
| 60 | TH. Puere, iamne abis? PHAN. Libertas paenulast tergo tuo: |
| 61 | mihi, nisi ut erum metuam et curem, nihil est qui tergum tegam. - |