Plautus, Miles Gloriosus, 5, Scaena I. Periplectomenus Pyrgopolinices Servus Cario
| 1 | PER. Ducite istum; si non sequitur, rapite sublimen foras, |
| 2 | facite inter terram atque caelum ut sit <situs>, discindite. |
| 3 | PYRG. Obsecro hercle, Periplectomene, te. PER. Nequiquam hercle obsecras. |
| 4 | vide ut istic tibi sit acutus, Cario, culter probe. |
| 5 | CAR. Quin iamdudum gestit moecho hoc abdomen adimere, |
| 6 | ut ea iam quasi puero in collo pendeant crepundia. |
| 7 | PYRG. Perii. PER. Haud etiam, numero hoc dicis. CAR. Iamne in hominem involo? |
| 8 | PER. Immo etiam prius verberetur fustibus. CAR. Multum quidem. |
| 9 | PER. Cur es ausus subigitare alienam uxorem, impudens? |
| 10 | PYRG. Ita me di ament, ultro ventumst ad me. PER. Mentitur, feri. |
| 11 | PYRG. Mane, dum narro. PER. Quid cessatis? PYRG. Non licet mihi dicere? |
| 12 | PER. Dic. PYRG. Oratus sum, ad eam ut irem. PER. Quor ire ausus? em tibi. |
| 13 | PYRG. Oiei, satis sum verberatus. obsecro. CAR. Quam mox seco? |
| 14 | PER. Ubi lubet: dispennite hominem divorsum et distendite. |
| 15 | PYRG. Obsecro hercle te, ut mea verba audias prius quam secat. |
| 16 | PER. Loquere. PYRG. Non volui nec factum est: viduam hercle esse censui, |
| 17 | itaque ancilla, conciliatrix quae erat, dicebat mihi. |
| 18 | PER. Iura te non nociturum esse homini de hac re nemini, |
| 19 | quod tu hodie hic verberatus aut quod verberabere, |
| 20 | si te salvom hinc amittemus Venerium nepotulum. |
| 21 | PYRG. Iuro per Iovem et Mavortem, me nociturum nemini, |
| 22 | quod ego hic hodie vapularim, iureque id factum arbitror; |
| 23 | et si intestatus non abeo hinc, bene agitur pro noxia. |
| 24 | PER. Quid si id non faxis? PYRG. Ut vivam semper intestabilis. |
| 25 | CAR. Verberetur etiam, postibi amittendum censeo. |
| 26 | PYRG. Di tibi bene faciant semper, quom advocatus mihi venis. |
| 27 | CAR. Ergo des minam auri nobis. PYRG. Quam ob rem? CAR. Salvis testibus |
| 28 | ut te hodie hinc amittamus Venerium nepotulum; |
| 29 | aliter hinc non ibis, ne sis frustra. PYRG. Dabitur. CAR. Magis sapis. |
| 30 | de tunica et chlamyde et machaera ne quid speres, non feres. |
| 31 | CAR. Verberon etiam, an iam mittis? PYRG. Mitis sum equidem fustibus. |
| 32 | opsecro vos. PER. Solvite istunc. PYRG. Gratiam habeo tibi. |
| 33 | PER. Si posthac prehendero ego te hic, carebis testibus. |
| 34 | PYRG. Causam haud dico. PER. Eamus intro, Cario. - PYRG. Servos meos |
| 35 | eccos video. Philocomasium iam profecta est? dic mihi. |
| 36 | SER. Iam dudum. PYRG. Ei mihi. SER. Magis dicas, si scias quod ego scio. |
| 37 | nam ille qui lanam ob oculum habebat <laevom>, nauta non erat. |
| 38 | PYRG. Quis erat igitur? SER. Philocomasio amator. PYRG. Qui tu scis? SER. Scio. |
| 39 | nam postquam porta exierunt, nil cessarunt ilico |
| 40 | osculari atque amplexari inter se. PYRG. Vae misero mihi, |
| 41 | verba mihi data esse video. scelus viri Palaestrio, |
| 42 | is me in hanc inlexit fraudem. iure factum iudico; |
| 43 | si sic aliis moechis fiat, minus hic moechorum siet, |
| 44 | magis metuant, minus has res studeant. eamus ad me. plaudite. |