Plautus, Miles Gloriosus, 4, Scaena V. Pyrgopolinices Palaestrio
| 1 | PYRG. Quod volui ut volui impetravi, per amicitiam et gratiam, |
| 2 | a Philocomasio. PAL. Quid tam intus fuisse te dicam diu? |
| 3 | PYRG. Numquam ego me tam sensi amari quam nunc ab illa muliere. |
| 4 | PAL. Quid iam? PYRG. Ut multa verba feci, ut lenta materies fuit. |
| 5 | verum postremo impetravi ut volui: donavi dedi |
| 6 | quae voluit, quae postulavit; <te> quoque <ei> dono dedi. |
| 7 | PAL. Etiam me? quo modo ego vivam sine te? PYRG. Age, animo bono <es>, |
| 8 | eidem ego te illim liberabo. nam si possem ullo modo |
| 9 | impetrare ut abiret, ne te abduceret, operam dedi; |
| 10 | verum oppressit. PAL. Deos sperabo teque. postremo tamen |
| 11 | etsi istuc mi acerbumst, quia ero te carendum est optimo, |
| 12 | saltem id volup est, quom ex virtute formae evenit tibi |
| 13 | mea opera super hac vicina, quam ego nunc concilio tibi. |
| 14 | PYRG. Quid opust verbis? libertatem tibi ego et divitias dabo, |
| 15 | si impetras. PAL. Reddam impetratum. PYRG. At gestio. PAL. At modice decet: |
| 16 | moderare animo, ne sis cupidus. sed eccam ipsam, egreditur foras. |