Plautus, Mercator, 5, Scaena I. Charinus
| 1 | CHAR. Limen superum inferumque, salve, simul autem vale: |
| 2 | hunc hodie postremum extollo mea domo patria pedem. |
| 3 | usus, fructus, victus, cultus iam mihi harunc aedium |
| 4 | interemptust, interfectust, alienatust. occidi. |
| 5 | di penates meum parentum, familiai Lar pater, |
| 6 | vobis mando, meum parentum rem bene ut tutemini. |
| 7 | ego mihi alios deos penatis persequar, alium Larem, |
| 8 | aliam urbem, aliam civitatem: ab Atticis abhorreo; |
| 9 | nam ubi mores deteriores increbrescunt in dies, |
| 10 | ubi qui amici, qui infideles sint nequeas pernoscere |
| 11 | ubique id eripiatur, animo tuo quod placeat maxume, |
| 12 | ibi quidem si regnum detur, non cupita est civitas. |